Rüzgarın Ruhu — Nihat Gökmen

Içimde kalan son bir umut isigini söndürdügün günün ertesi Hala uzak kentlerin kaldirimlarini ezmeye mahkum biraktigin yerdeyim Ara sokaklardan parça parça böldügün bedenimi topluyorum büyük bir yalnizlik ve yilginlik içerisinde Iyi niyet kol gezmiyor su siralar yerini kirik cümleler sancili isyanlar aldi simdi hangi bahaneler seni ikna eder de getirir ya dahangi kutsal dualar amin nidalariyla geri döndürür bana Yolumun üzerinden geçmezmi yolun Artik sustum uzun uzun özlüyorum sadece Senden sonra neyin sirasina girdiysem ya kalmadi ya da zaman yetmedi yani hüznün vurgun hallerini yasiyorum en agirindan Tamamlanamayan yanlarimla senden geriye kalanlari da kör ve sagir aksamlara biraktim Simdi öksüz biraktigin yüregimle ruhumun silasinda kaybettigim sabrimi ariyorum Geleceksen çabuk gel içimdeki sen ölmeden Tanıtım Bülteninden

İçimde kalan son bir umut ışığını söndürdüğün günün ertesi Hala uzak kentlerin kaldırımlarını ezmeye mahkum bıraktığın yerdeyim Ara sokaklardan parça parça böldüğün bedenimi topluyorum büyük bir yalnızlık ve yılgınlık içerisinde İyi niyet kol gezmiyor şu sıralar yerini kırık cümleler sancılı isyanlar aldı şimdi hangi bahaneler seni ikna eder de getirir ya dahangi kutsal dualar amin nidalarıyla geri döndürür bana Yolumun üzerinden geçmezmi yolun Artık sustum uzun uzun özlüyorum sadece Senden sonra neyin sırasına girdiysem ya kalmadı ya da zaman yetmedi yani hüznün vurgun hallerini yaşıyorum en ağırından Tamamlanamayan yanlarımla senden geriye kalanları da kör ve sağır akşamlara bıraktım Şimdi öksüz bıraktığın yüreğimle ruhumun sılasında kaybettiğim sabrımı arıyorum Geleceksen çabuk gel içimdeki sen ölmeden

Boztepe de teleferiğe binen üç arkadaş bir süre sonra denzden yükselen hortumun içinde bulurlar kendilerini Göz gözü görmez olur Savrulmaya başlayan kabin biranda altüst olur Korku içinde titreyen gençler derin bir şoka girerler Ardından kabinin camlar parçalanır ve rüzgar her birini birer kağıt parçası gibi sürüklemeye başlar Tam yere çakılmak üzereyken görülmeyen bir aracın içine alınırlar Derken bu kez keyifli bir yolculuk başlar Nelerin olup bittiğine bir türlü akıl erdiremezler Sonunda Rüzgarın Ruhu onlarla konuşmaya başlar Yüzlerce kilometre uçtuktan sonra Boyabat Kalesi ne oradan Anıtkabir e geçerler Nefes kesen olaylar birbirini kovalar durur Bu olağanüstü süreçler biter bitmez oradan Biga ya ardında Bilecik e ulaşırlar En sonunda kendilerini İlkçağ ın karanlığında Kapadokya Derinkuyu da ki yeraltı şehrinde bulurlar Dehşet dolu olayların hepsi onları beklemektedir

Boztepe de teleferiğe binen üç arkadaş bir süre sonra denzden yükselen hortumun içinde bulurlar kendilerini Göz gözü görmez olur Savrulmaya başlayan kabin biranda altüst olur Korku içinde titreyen gençler derin bir şoka girerler Ardından kabinin camlar parçalanır ve rüzgar her birini birer kağıt parçası gibi sürüklemeye başlar Tam yere çakılmak üzereyken görülmeyen bir aracın içine alınırlar Derken bu kez keyifli bir yolculuk başlar Nelerin olup bittiğine bir türlü akıl erdiremezler Sonunda Rüzgarın Ruhu onlarla konuşmaya başlar Yüzlerce kilometre uçtuktan sonra Boyabat Kalesi ne oradan Anıtkabir e geçerler Nefes kesen olaylar birbirini kovalar durur Bu olağanüstü süreçler biter bitmez oradan Biga ya ardında Bilecik e ulaşırlar En sonunda kendilerini İlkçağ ın karanlığında Kapadokya Derinkuyu da ki yeraltı şehrinde bulurlar Dehşet dolu olayların hepsi onları beklemektedir

İçimde kalan son bir umut ışığını söndürdüğün günün ertesi Hala uzak kentlerin kaldırımlarını ezmeye mahkum bıraktığın yerdeyim Ara sokaklardan parça parça böldüğün bedenimi topluyorum büyük bir yalnızlık ve yılgınlık içerisinde İyi niyet kol gezmiyor şu sıralar yerini kırık cümleler sancılı isyanlar aldı şimdi hangi bahaneler seni ikna eder de getirir ya dahangi kutsal dualar amin nidalarıyla geri döndürür bana Yolumun üzerinden geçmezmi yolun Artık sustum uzun uzun özlüyorum sadece Senden sonra neyin sırasına girdiysem ya kalmadı ya da zaman yetmedi yani hüznün vurgun hallerini yaşıyorum en ağırından Tamamlanamayan yanlarımla senden geriye kalanları da kör ve sağır akşamlara bıraktım Şimdi öksüz bıraktığın yüreğimle ruhumun sılasında kaybettiğim sabrımı arıyorum Geleceksen çabuk gel içimdeki sen ölmeden

Boztepe de teleferiğe binen üç arkadaş bir süre sonra denzden yükselen hortumun içinde bulurlar kendilerini Göz gözü görmez olur Savrulmaya başlayan kabin biranda altüst olur Korku içinde titreyen gençler derin bir şoka girerler Ardından kabinin camlar parçalanır ve rüzgar her birini birer kağıt parçası gibi sürüklemeye başlar Tam yere çakılmak üzereyken görülmeyen bir aracın içine alınırlar Derken bu kez keyifli bir yolculuk başlar Nelerin olup bittiğine bir türlü akıl erdiremezler Sonunda Rüzgarın Ruhu onlarla konuşmaya başlar Yüzlerce kilometre uçtuktan sonra Boyabat Kalesi ne oradan Anıtkabir e geçerler Nefes kesen olaylar birbirini kovalar durur Bu olağanüstü süreçler biter bitmez oradan Biga ya ardında Bilecik e ulaşırlar En sonunda kendilerini İlkçağ ın karanlığında Kapadokya Derinkuyu da ki yeraltı şehrinde bulurlar Dehşet dolu olayların hepsi onları beklemektedir

img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img