S — Özkan Dursun

Şimdi ben ne söylesem hepsi çok eskiden söylenmiştir diyen bir şair Özkan Dursun pek yaşamaklı bir şiirin peşinde Pek yaşamaklı çünkü ozanca barınmayı diliyor bu geçici yeryüzünde İkinci yeninin sesine ses veriyor sanki yaşanmamışlıktan damıttığı kelimelerle ama İkibin sonrasının moda gözüpekliği ile değil imgenin başat olduğu bir şiirin peşinde yürüyerek yapıyor bunu Zamanın zehirli okuyla topuğundan vurulmuş bir şair gibi ilerliyor nereye Bitiş yok rüya ölüm nereye Lirik şiirin fecir vaktine mi Ben yalnız S yi anlatsam dediği zamanın ara odası na mı Şiirin bir dil meselesi olduğunun farkında bir şair o dil in içindeki dil e belki de söylenmeyene

Şimdi ben ne söylesem hepsi çok eskiden söylenmiştir diyen bir şair Özkan Dursun pek yaşamaklı bir şiirin peşinde Pek yaşamaklı çünkü ozanca barınmayı diliyor bu geçici yeryüzünde İkinci yeninin sesine ses veriyor sanki yaşanmamışlıktan damıttığı kelimelerle ama İkibin sonrasının moda gözüpekliği ile değil imgenin başat olduğu bir şiirin peşinde yürüyerek yapıyor bunu Zamanın zehirli okuyla topuğundan vurulmuş bir şair gibi ilerliyor nereye Bitiş yok rüya ölüm nereye Lirik şiirin fecir vaktine mi Ben yalnız S yi anlatsam dediği zamanın ara odası na mı Şiirin bir dil meselesi olduğunun farkında bir şair o dil in içindeki dil e belki de söylenmeyene

Şimdi ben ne söylesem hepsi çok eskiden söylenmiştir diyen bir şair Özkan Dursun pek yaşamaklı bir şiirin peşinde Pek yaşamaklı çünkü ozanca barınmayı diliyor bu geçici yeryüzünde İkinci yeninin sesine ses veriyor sanki yaşanmamışlıktan damıttığı kelimelerle ama İkibin sonrasının moda gözüpekliği ile değil imgenin başat olduğu bir şiirin peşinde yürüyerek yapıyor bunu Zamanın zehirli okuyla topuğundan vurulmuş bir şair gibi ilerliyor nereye Bitiş yok rüya ölüm nereye Lirik şiirin fecir vaktine mi Ben yalnız S yi anlatsam dediği zamanın ara odası na mı Şiirin bir dil meselesi olduğunun farkında bir şair o dil in içindeki dil e belki de söylenmeyene