Sahabe Arasındaki Siyasi İhtilaflar — Muhammed b Muhtar eş Şankıtî

Sayfa Sayısı 174 Baskı Yılı 2005 Dili Türkçe Yayınevi Çıra Yayınları

İslam ın ilk dönemlerine ait tarihi olaylarda cahiliyenin devam etkileri ni dikkate almak önemlidir İnsanlar her ne kadar Müslüman oldularsa da bir anda bütün alışkanlıklarından kopmuş değiller Esasında İslam da arazi üzerinde bir temizlik yapıp yepyeni ve eskisiyle hiçbir ilişkisi kalmamış orjinal bir bina inşa etmiş değildir Burada söz konusu olan çürümüş geleneklerin asabiyetin haksız hamiyet ve alışkanlıkların musam kılıklar altına girip varlıklarını devam ettirmeleridir Şankıti önemli bir noktaya dikkat çeker Eğer Peygamber Efendimiz a s dan rivayet edilen hadislerin doğruluğu güvenilirliği için senet ve metin kritiği çerçevesinde ilk ravi durumundaki sahabeleri kritik etmek mümkünse de bu durumda tarihte kritik edilmeyecek kimse yoktur Hadis usulünde kullanılan yöntem bu açıdan bizim için yol göstericidir Detaylı bir araştırmada eğer olayın aktörü sahabe ise ki kitabın konusu sahabe arasındaki görüş ihtilaflarıdır sahabenin konumunu dikkate almak icap eder Sahabe de kuşkusuz hata yapar çünkü masum değildir

Üstad Şankıtî Sahabe arasındaki ihtilafları tahlil eder ve incelerken kişiyle şeriatın temel kuralları vahiyle tarih arasında ayrım yapmak gibi oldukça açık hassas ve köklü metodolojik kurallar ortaya koymaya muvaffak olmuş bunlar arasında çatışmanın olduğu noktada şeriata öncelik vermiş ancak bunu yaparken şeriatın izin verdiği ölçülerde şahıslara gereken ihtiramı da göstermekten geri durmamıştır Böylece Sahabe arasında çıkan siyasi ihtilafları incelemenin belli kaide ve kurallar dahilinde sakıncalı olmadığını ortaya koymuştur Kendisi bu kuralları koyarken Gulat Şiâ ya prim vermediği gibi Ehl i Sünnet ten Sahabe yi savunmak adına Şiâ ya karşı tepkisel davranan tevil kapısını zorlayarak zulmü savunmaya ve tarihin komplocu bir yorumunu ortaya koymaya çalışanları hizipçi Sünnîler olarak tanımlamış ve düştükleri yanlışlardan dolayı onları eleştirmiştir

Üstad Şankıtî Sahabe arasındaki ihtilafları tahlil eder ve incelerken kişiyle şeriatın temel kuralları vahiyle tarih arasında ayrım yapmak gibi oldukça açık hassas ve köklü metodolojik kurallar ortaya koymaya muvaffak olmuş bunlar arasında çatışmanın olduğu noktada şeriata öncelik vermiş ancak bunu yaparken şeriatın izin verdiği ölçülerde şahıslara gereken ihtiramı da göstermekten geri durmamıştır Böylece Sahabe arasında çıkan siyasi ihtilafları incelemenin belli kaide ve kurallar dahilinde sakıncalı olmadığını ortaya koymuştur Kendisi bu kuralları koyarken Gulat Şiâ ya prim vermediği gibi Ehl i Sünnet ten Sahabe yi savunmak adına Şiâ ya karşı tepkisel davranan tevil kapısını zorlayarak zulmü savunmaya ve tarihin komplocu bir yorumunu ortaya koymaya çalışanları hizipçi Sünnîler olarak tanımlamış ve düştükleri yanlışlardan dolayı onları eleştirmiştir