Sahir — İrem Erdoğan

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sende biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sende biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sende biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sen de biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sende biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri

Hayata ilk geldiğimizde her şey çok güzeldi Cennet gibi kimisi babadan kullanıyordu torpilini kimisi de anneden Herşeyin sınırsız ve sonsuz olduğuna inandık Kayıplarımızda tam olarak bu yüzdendi Emek vermeden birşeyler için uğraşmadan herşeyin üstüne konmaya çalıştık Ama çok geç anladık hayat aldıklarımız için içimizden birilerini çekip kopartıyordu aslında Bunu da biraz yol katettiğimizde yanımızdaki insanların artık olmadıklarını farkedince öğrendik Eğer bizde onlar gibi savaşsaydık aslında bizde o görkemli hayatın esiri olarak kalıcaktık Gerçeklerden çok uzak ve bir o kadar korkutucu yaşayacaktık Nefsimiz hep daha fazlasını isteyecekti Sankidünya sadece bizimmiş gibi davranacaktık Ama davranmadık Aradığımız tek bir şey vardı ve onun için savaştık Zamanı geldi bülbül gülden vazgeçti Aşk herkeste olmazmış ve bu kadar kolay olmazmış onu anladık Bulmak için gittiğin yol bazen gözünü kör edebiliyormuş Önemli olan gerçeği görebilmekmiş Ve cahilliğimizi ne kadar fark edersek o kadar korkuyormuşuz aslında öğrenmekten de İnandığımız kadar vardık hayatta Bazen tek başımıza kaldık haklısın çok konuştular arkandan onu da biliyorum Ama bunların hepsinin sayesinde ortaya sen çıktın Nereye gittiğin değil neye gittiğindi önemli olan Neyin peşinden gittiğindi Sen kimsin sorusuna cevap bulabilmekti niyetin Sen Simurg asıl olan sendin Bulmak için gittiğin her yer kendi benliğine açılan yoldu Vazgeçmeyen de güçlü olan da sendin Sen Simurg olmayı seçtin Herkese inat sen savaştın Ve kalan insan ordusu ne yaptığını asla bilmeyen bir beyaz yakalı olmak için sürüden asla ayrılamayan Hayalin ne olduğunu bilmeyen insanoğlu sana sesleniyorum Böyle olmak zorundadeğilsin Kanatlarını öyle bir aç ki herkes kim olduğunu bilsin Boşuna gelmedin hayata ve boşuna gitmeyeceksin Ve ben ve de sen SİMURG vazgeçmek doğamızda yok bizim

Hayata ilk geldiğimizde her şey çok güzeldi Cennet gibi kimisi babadan kullanıyordu torpilini kimisi de anneden Herşeyin sınırsız ve sonsuz olduğuna inandık Kayıplarımızda tam olarak bu yüzdendi Emek vermeden birşeyler için uğraşmadan herşeyin üstüne konmaya çalıştık Ama çok geç anladık hayat aldıklarımız için içimizden birilerini çekip kopartıyordu aslında Bunu da biraz yol katettiğimizde yanımızdaki insanların artık olmadıklarını farkedince öğrendik Eğer bizde onlar gibi savaşsaydık aslında bizde o görkemli hayatın esiri olarak kalıcaktık Gerçeklerden çok uzak ve bir o kadar korkutucu yaşayacaktık Nefsimiz hep daha fazlasını isteyecekti Sankidünya sadece bizimmiş gibi davranacaktık Ama davranmadık Aradığımız tek bir şey vardı ve onun için savaştık Zamanı geldi bülbül gülden vazgeçti Aşk herkeste olmazmış ve bu kadar kolay olmazmış onu anladık Bulmak için gittiğin yol bazen gözünü kör edebiliyormuş Önemli olan gerçeği görebilmekmiş Ve cahilliğimizi ne kadar fark edersek o kadar korkuyormuşuz aslında öğrenmekten de İnandığımız kadar vardık hayatta Bazen tek başımıza kaldık haklısın çok konuştular arkandan onu da biliyorum Ama bunların hepsinin sayesinde ortaya sen çıktın Nereye gittiğin değil neye gittiğindi önemli olan Neyin peşinden gittiğindi Sen kimsin sorusuna cevap bulabilmekti niyetin Sen Simurg asıl olan sendin Bulmak için gittiğin her yer kendi benliğine açılan yoldu Vazgeçmeyen de güçlü olan da sendin Sen Simurg olmayı seçtin Herkese inat sen savaştın Ve kalan insan ordusu ne yaptığını asla bilmeyen bir beyaz yakalı olmak için sürüden asla ayrılamayan Hayalin ne olduğunu bilmeyen insanoğlu sana sesleniyorum Böyle olmak zorundadeğilsin Kanatlarını öyle bir aç ki herkes kim olduğunu bilsin Boşuna gelmedin hayata ve boşuna gitmeyeceksin Ve ben ve de sen SİMURG vazgeçmek doğamızda yok bizim

Hayata ilk geldiğimizde her şey çok güzeldi Cennet gibi kimisi babadan kullanıyordu torpilini kimisi de anneden Herşeyin sınırsız ve sonsuz olduğuna inandık Kayıplarımızda tam olarak bu yüzdendi Emek vermeden birşeyler için uğraşmadan herşeyin üstüne konmaya çalıştık Ama çok geç anladık hayat aldıklarımız için içimizden birilerini çekip kopartıyordu aslında Bunu da biraz yol katettiğimizde yanımızdaki insanların artık olmadıklarını farkedince öğrendik Eğer bizde onlar gibi savaşsaydık aslında bizde o görkemli hayatın esiri olarak kalıcaktık Gerçeklerden çok uzak ve bir o kadar korkutucu yaşayacaktık Nefsimiz hep daha fazlasını isteyecekti Sankidünya sadece bizimmiş gibi davranacaktık Ama davranmadık Aradığımız tek bir şey vardı ve onun için savaştık Zamanı geldi bülbül gülden vazgeçti Aşk herkeste olmazmış ve bu kadar kolay olmazmış onu anladık Bulmak için gittiğin yol bazen gözünü kör edebiliyormuş Önemli olan gerçeği görebilmekmiş Ve cahilliğimizi ne kadar fark edersek o kadar korkuyormuşuz aslında öğrenmekten de İnandığımız kadar vardık hayatta Bazen tek başımıza kaldık haklısın çok konuştular arkandan onu da biliyorum Ama bunların hepsinin sayesinde ortaya sen çıktın Nereye gittiğin değil neye gittiğindi önemli olan Neyin peşinden gittiğindi Sen kimsin sorusuna cevap bulabilmekti niyetin Sen Simurg asıl olan sendin Bulmak için gittiğin her yer kendi benliğine açılan yoldu Vazgeçmeyen de güçlü olan da sendin Sen Simurg olmayı seçtin Herkese inat sen savaştın Ve kalan insan ordusu ne yaptığını asla bilmeyen bir beyaz yakalı olmak için sürüden asla ayrılamayan Hayalin ne olduğunu bilmeyen insanoğlu sana sesleniyorum Böyle olmak zorundadeğilsin Kanatlarını öyle bir aç ki herkes kim olduğunu bilsin Boşuna gelmedin hayata ve boşuna gitmeyeceksin Ve ben ve de sen SİMURG vazgeçmek doğamızda yok bizim img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

cHayata ilk geldiğimizde her şey çok güzeldi Cennet gibi kimisi babadan kullanıyordu torpilini kimisi de anneden Herşeyin sınırsız ve sonsuz olduğuna inandık Kayıplarımızda tam olarak bu yüzdendi Emek vermeden birşeyler için uğraşmadan herşeyin üstüne konmaya çalıştık Ama çok geç anladık hayat aldıklarımız için içimizden birilerini çekip kopartıyordu aslında Bunu da biraz yol katettiğimizde yanımızdaki insanların artık olmadıklarını farkedince öğrendik Eğer bizde onlar gibi savaşsaydık aslında bizde o görkemli hayatın esiri olarak kalıcaktık Gerçeklerden çok uzak ve bir o kadar korkutucu yaşayacaktık Nefsimiz hep daha fazlasını isteyecekti Sanki dünya sadece bizimmiş gibi davranacaktık Ama davranmadık Aradığımız tek bir şey vardı ve onun için savaştık Zamanı geldi bülbül gülden vazgeçti Aşk herkeste olmazmış ve bu kadar kolay olmazmış onu anladık Bulmak için gittiğin yol bazen gözünü kör edebiliyormuş Önemli olan gerçeği görebilmekmiş Ve cahilliğimizi ne kadar fark edersek o kadar korkuyormuşuz aslında öğrenmekten de İnandığımız kadar vardık hayatta Bazen tek başımıza kaldık haklısın çok konuştular arkandan onu da biliyorum Ama bunların hepsinin sayesinde ortaya sen çıktın Nereye gittiğin değil neye gittiğindi önemli olan Neyin peşinden gittiğindi Sen kimsin sorusuna938549

Hayata ilk geldiğimizde her şey çok güzeldi Cennet gibi kimisi babadan kullanıyordu torpilini kimisi de anneden Herşeyin sınırsız ve sonsuz olduğuna inandık Kayıplarımız da tam olarak bu yüzdendi Emek vermeden birşeyler için uğraşmadan herşeyin üstüne konmaya çalıştık Ama çok geç anladık hayat aldıklarımız için içimizden birilerini çekip kopartıyordu aslında Bunu da biraz yol katettiğimizde yanımızdaki insanların artık olmadıklarını farkedince öğrendik Eğer biz de onlar gibi savaşsaydık aslında biz de o görkemli hayatın esiri olarak kalıcaktık Gerçeklerden çok uzak ve bir o kadar korkutucu yaşayacaktık Nefsimiz hep daha fazlasını isteyecekti Sanki dünya sadece bizimmiş gibi davranacaktık Ama davranmadık Aradığımız tek bir şey vardı ve onun için savaştık Zamanı geldi bülbül gülden vazgeçti Aşk herkeste olmazmış ve bu kadar kolay olmazmış onu anladık Bulmak için gittiğin yol bazen gözünü kör edebiliyormuş Önemli olan gerçeği görebilmekmiş Ve cahilliğimizi ne kadar fark edersek o kadar korkuyormuşuz aslında öğrenmekten de İnandığımız kadar vardık hayatta Bazen tek başımıza kaldık haklısın çok konuştular arkandan onu da biliyorum Ama bunların hepsinin sayesinde ortaya sen çıktın Nereye gittiğin değil neye gittiğindi önemli olan Neyin peşinden gittiğindi Sen kimsin sorusuna cevap bulabilmekti niyetin Sen Simurg asıl olan sendin Bulmak için gittiğin her yer kendi benliğine açılan yoldu Vazgeçmeyen de güçlü olan da sendin Sen Simurg olmayı seçtin Herkese inat sen savaştın Ve kalan insan ordusu ne yaptığını asla bilmeyen bir beyaz yakalı olmak için sürüden asla ayrılamayan Hayalin ne olduğunu bilmeyen insanoğlu sana sesleniyorum Böyle olmak zorunda değilsin Kanatlarını öyle bir aç ki herkes kim olduğunu bilsin Boşuna gelmedin hayata ve boşuna gitmeyeceksin Ve ben ve de sen SİMURG vazgeçmek doğamızda yok bizim

Dünya tam böyle üç yüz altmış beş kez döndü etrafımda Gerçek şu ki bir başkasında kanayan yaraya pansuman yapıyormuşum aylarca Tüm hikâyeler aynıymış tüm şiirler ve romanlar Ben sevgiyi savunurken her gece kötülüğün yuvarladığı taşların altında kalmışım O yüzden anlıyorum seni Yaşamak için ne kadar yeterli olman gerektiğini düşündüğünü biliyorum Yapbozun eksik parçasını geçmişe bakarak bulmaya çalıştığını yalnız olduğunu sandığını tüm doğa olaylarının kalbinde her gün var olmuşçasına hissettiğini biliyorum İçinde kopan dalın her gece kalbine nasıl battığını gözümün önüne getirebiliyorum İçindeki siyaha rağmen beyazı seçme çabana hayranım Ama sende biliyorsun bu çağda da gelecekte de savaş hep aynıydı Ya gece gibi simsiyahtı insanlar ya da gündüz gibi beyaz Ya da Sahir gibiydi tüm çocuklar Masumdu günah bilmezdi karnının açlığından ya da sevgi beklediğindendi gece ağlaması Hadi gel bitir şu pansumanı Gitsin elimdeki kan Doysun yeryüzü açlığa Bitsin bataklık Ağlamasın kadın erkek ağır poşet taşımasın artık Geceleri masal dinlediği için gezdiği için dans ettiği için uyumasın insanlık Farz et ki Sahir im ben Uyut sev ve doyur beni Yoksa burası koskocaman bir Taş Devri