Şahısların En Tekiliyim — İsmail Çekirge

Sahi ölürken ne düşünür şahısların en tekiliyim yakıştırmasını kendine yapan Bir müzik kutusundaki hatıraları mı anımsar taşkın bir rüzgârın uğultusunu mu Belki değil Adımlarıyla geceyi ölçüyor giderken kendini sorgulayan insan teki Olmadı benden bu kadar deyip sokağın sonunda bitiriyor dünyayı Oysa asıl derdi şiirle şairin Bir şairle yolu kesişmiş vakti zamanın birinde Kal û belalardan kalma savaşlardan birinde yüreğini ardında koyup gelmişmiş bu yakaya şair Gelirken yolda ayağı bir taşa takılmış Dünyası yitmiş içine O gün bu gündür ki saçlarında bahar gövdesine kadar kuş içinde şair Teni geceyi ıslatan yağmurla yıkalı gözleri ayın buğusuna kesmiş İsmail Çekirge hayatın ayakta kalmayı korkunun ise ölmeyi öğrettiği tuhaf zamanlardan mısra onuruna sığınarak sesleniyor ruhumuza Şeyhmus Diken

Sahi ölürken ne düşünür şahısların en tekiliyim yakıştırmasını kendine yapan Bir müzik kutusundaki hatıraları mı anımsar taşkın bir rüzgârın uğultusunu mu Belki değil Adımlarıyla geceyi ölçüyor giderken kendini sorgulayan insan teki Olmadı benden bu kadar deyip sokağın sonunda bitiriyor dünyayı Oysa asıl derdi şiirle şairin Bir şairle yolu kesişmiş vakti zamanın birinde Kal û belalardan kalma savaşlardan birinde yüreğini ardında koyup gelmişmiş bu yakaya şair Gelirken yolda ayağı bir taşa takılmış Dünyası yitmiş içine O gün bu gündür ki saçlarında bahar gövdesine kadar kuş içinde şair Teni geceyi ıslatan yağmurla yıkalı gözleri ayın buğusuna kesmiş İsmail Çekirge hayatın ayakta kalmayı korkunun ise ölmeyi öğrettiği tuhaf zamanlardan mısra onuruna sığınarak sesleniyor ruhumuza Şeyhmus Diken

Sahi ölürken ne düşünür şahısların en tekiliyim yakıştırmasını kendine yapan Bir müzik kutusundaki hatıraları mı anımsar taşkın bir rüzgârın uğultusunu mu Belki değil Adımlarıyla geceyi ölçüyor giderken kendini sorgulayan insan teki Olmadı benden bu kadar deyip sokağın sonunda bitiriyor dünyayı Oysa asıl derdi şiirle şairin Bir şairle yolu kesişmiş vakti zamanın birinde Kal û belalardan kalma savaşlardan birinde yüreğini ardında koyup gelmişmiş bu yakaya şair Gelirken yolda ayağı bir taşa takılmış Dünyası yitmiş içine O gün bu gündür ki saçlarında bahar gövdesine kadar kuş içinde şair Teni geceyi ıslatan yağmurla yıkalı gözleri ayın buğusuna kesmiş İsmail Çekirge hayatın ayakta kalmayı korkunun ise ölmeyi öğrettiği tuhaf zamanlardan mısra onuruna sığınarak sesleniyor ruhumuza Şeyhmus Diken