Şaka Gibi — Mustafa Işık

Az sonra da cankurtaran acı acı siren çalarak geldi Alıp götürdüler annemi Beni evde yalnız bırakıp götürdüler Korkuyorum anneme bir şey olacak onu bir daha göremeyeceğim diye Bir de ne olduğunu anlayabilseydik

Arada bir o koca gövdesi sarsılıp durmasa bu kocamış Anadolu insanının yontusu da nereden çıktı diye sorardınız kendi kendinize Gözlerini gökyüzüne dikmiş bir elinde yıpranmış şapkasını tutuyor diğeri eli ise arada bir gözlerine ve burnuna gidiyor sonra yana düşüyordu Çok geçmiyor sabahın ışıkları burnunun ucunda toplanan gözyaşı damlalarını yapraklarda parıldayan şebneme dönüştürüyordu Boştaki eli çoğunu silmeye yetişmiyor yere düşenler durduğu kaldırımı ıslatıp duruyordu Dükkanın kepenklerini kaldırınca sabah sessizliğini bozan gürültüye döndü Beni görünce hemen toparlanıverdi İki eliyle birden telaşla gözlerini sildi

Az sonra da cankurtaran acı acı siren çalarak geldi Alıp götürdüler annemi Beni evde yalnız bırakıp götürdüler Korkuyorum anneme bir şey olacak onu bir daha göremeyeceğim diye Bir de ne olduğunu anlayabilseydik

Az sonra da cankurtaran acı acı siren çalarak geldi Alıp götürdüler annemi Beni evde yalnız bırakıp götürdüler Korkuyorum anneme bir şey olacak onu bir daha göremeyeceğim diye Bir de ne olduğunu anlayabilseydik