Samorg — Nurevşan Ünal

Parmaklarımı kemanımın hisli telleri arasında birkaç kez gezdirdim ve çalmaya başladım En uç duygularla çaldığım bu beste kimileri için bir ölüm şarkısıydı kimileri için barışın habercisi Bazen kederime ışık olurdu bazen ise umutlarıma açmış bir demet papatya Bu kez ise ağlamamak için çalıyorum bu şarkıyı Onunla tanıştığım gün gökyüzü avuçlarıma inseydi ancak bu kadar mutlu olabilirdim Fakat şimdi ondan kaçmalıyım En önemlisi kendimden kaçmalıyım Ben Asya her şey ölümümle başladı Ölümle bile mücadele ettim Fakat şimdi dudaklarımdan dökülen tek bir kelime var Ağlama Ağlama Ağlama