Sanat ve Nesneler — Graham Harman

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için Yayınevi AYRINTI YAYINLARI Yazar GRAHAM HARMAN Sayfa Sayısı 259 SAYFA Yıl 2022

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiğ

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için

Graham Harman tarafından kaleme alınan Sanat ve Nesneler Ayrıntı Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Sanat ve Nesneler Graham Harman Kitap Özeti Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için Yayınevi Ayrıntı Yayınları Yazar Graham Harman Sayfa 272 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 50 cm Basım Yılı Şubat 2022 Barkod 9786053145738 Kategori Diğer Sanat Kitapları

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Nesne Yönelimli Ontoloji NYO diye kısaltılır biçimciliğin aşikâr enkazındaki hazineleri kurtarmak için iyi bir konumdadır çünkü kurtarmak zorundadır Nesnelerin çeşitli ilişkilerinden özerk varoluşuna adanmış bir felsefe olarak NYO münferit nesneye dair temel biçimci ilkeyi onaylarken iki özgür türdeki varlığın insan özne ve insan olmayan nesnenin birbirine bulaşmasına asla izin vermemek gerektiğine dair daha ileri varsayımı açıkça reddeder Elinizdeki kitabın hem Kantçılık sonrası felsefeye hem de biçimcilik sonrası sanata bir meydan okuma olması istenmiştir Harman Sanat ve Nesneler kitabında 1990 larda Martin Heiddeger in Varlık ve Zaman eserindeki alet analizi nin sunduğu perspektif üzerine çalışmalarıyla başlayan ilişkilerinden ve bileşenlerinden özerk nesne kavrayışını bu sefer sanat alanına ilk kez bir kitap boyutunda taşıyor NYO da nesne kavramı insan veya insan olmayan cisimsel veya cisimsiz hakiki veya hayali her tür varlık için aynı şekilde kullanılır Yeter ki bir varlık ne ilişkilerince ne de bileşenlerince bütünüyle açıklanabilsin Bu ontolojik gerçekçilik eserin bağlamının bütün ilişkilerince tümüyle açıklanabileceğini reddediyor Bir sanat eserinin ortaya çıkması için onda bu ilişkilere indirgenemez özerk bir yanın olması gerektiğini iddia ediyor Harman sanat alanında bilhassa sanat eserinin özerkliğini ortadan kaldırmaya çalışan çağdaş veya klasik ilişkiselcilik biçimleriyle mücadelesinde bu nesne kavramını devreye alırken estetiğin konusu olarak yeni bir nesne tanımlıyor Harman a göre çoğu nesne gibi sanat eseri de bileşik bir nesnedir ve ister insan ister başka türde bir zeki varlık olsun seyirci olmaksızın tam anlamıyla bir sanat eseri olamaz Dolayısıyla bir nesne olarak sanat eseri iki bileşenden yani eserden ve seyirciden müteşekkildir Fakat bu fikir ön kapıdan kovulan ilişkiselciliğin arka kapıdan kabulü anlamına gelmez Sanat eseri metaforik bir varoluşa sahiptir yani duyulur nesne erişimden çektiği gerçek bir nesnenin özelliklerini üstlenir Harman a göre seyirci işte bu yüzden bu gerçek nesnenin işlevini devralıp onu teatral bir şekilde performe ederek sanat eserinin işlemesini sağlar Postmodernizmin bir eleştirisini de içeren bu kitapta Harman biçimciliği yeniden yaşama getirirken sanat ontolojisi alanında yeni bir gerçekçiliği seyirci ve eserin kaynaşmasıyla oluşan yepyeni bir nesneyi takdim ederek yürürlüğe koyuyor ve buna tuhaf biçimcilik diyor Sanatta gerçekçiliğin ve özerkliğin yeni ufuklarını keşfetmek isteyenler için Tanıtım Bülteninden