Sanrı ve Tragedya — Mustafa Şen

Bir dünya filizleniyor evrenin bilmediğimiz yerinde Her meyve ağacı meyve vermiyor Her bulut yağmur yağdırmıyor Buharlaşma ve süblimleşme Yalnız insana ait Bir bir uçuyoruz konuyoruz sonra dal da Konmak da konmamak ya Ot bitmiyor konduğumuz yerde Binalar gri çok katlı bir dünya Yanıyor ağaçlar içlerinde yaşam Ve av Vurulmuş yirmi dört yerinden Kanlar saçıyor dünya kanlar bıçkın Bir kayıp kan kaybı