Saray Rejimi — Deniz Yıldırım

Türkiye de sağ yönetme kabiliyetini yitirdiğinde otoriterleşme ve gayrinizami harp teknikleriyle sokağı hayatı muhalefeti baskılama yoluna gitmek dışında seçeneği kalmadığında bir cepheleştirme stratejisine başvurmaktadır Başta liberal muhafazakâr demokrat sonra milliyetçi Adının Vatan Cephesi Milliyetçi Cephe ya da Saray Cephesi olması genel sonucu değiştirmez söz konusu cepheleştirme stratejisi çözülmenin zayıflamanın ve genellikle ilkbaharın değil sonbaharın göstergesidir Varsayılanın aksine Saray Rejimi düşünüldüğünden de zayıftır Kuvvetlerin tümünü kendi etrafında toplama hamleleri darbe girişimini Cumhurbaşkanı nın eniştesinden Başbakan ın da eşinden dostundan öğrenmesi ile sonuçlanmıştır Sır küpü olarak görülen kurum ve kişiler bile bu en zor anda Saray ın yanında yer almamış ya da alamamıştır Diğer bir ifadeyle her şeyi kontrol etmek isteyenlerin hiçbir şeyi kontrol edemedikleri görülmüştür Ancak düşünüldüğünden zayıf olması onun daha da saldırganlaşmayacağı anlamına gelmez Evet Saray OHAL ilan etti evet bunu bir dikta fırsatına çevirmek istiyor Buna karşın her dikta hamlesi zor aygıtları içinde ve toplum üzerinde her sıkılaştırma girişimi Saray ı daha da kırılgan ve zayıf hale getiriyor Ortada bir büyük devlet krizi var ve bunu devlet içindeki farklı otoriterlik formülleriyle aşmak mümkün görünmüyor 1950 li yılların başında Türkiye yi Atlantik İttifakı na NATO ya sokmak için Kore ye Mehmetçik i gönderen 70 lerde Gladyo nun Türkiye de sopası olanlar Kontrgerilla yı örgütleyenler ABD ve emperyalizm karşısında kuzu olanlar Türkiye topraklarını yabancı askeri üslerle donatanlar Ben Büyük Ortadoğu Projesi nin eşbaşkanıyım diyenler Türkiye yi ABD ve NATO projelerinde görevli hale getirenler 11 Eylül 2001 saldırıları sonrası ABD nin Ilımlı İslam siyasetini topluma dayatarak hem kendi iktidarlarını devam ettirmeye hem de emperyalist güçlerin emellerini uygulamaya çalışmışlardır Son günlerde başkanlık tartışması ve aceleyle yapılan anayasa değişikliğiyle gündemi işgal eden bu siyaset 50 li yıllardan bu yana devam ederek günümüze kadar gelen işbirlikçi politikalar dışında değildir Deniz Yıldırım Saray Rejimi olarak adlandırdığı bu yeni oluşumun geçmişten gelen politikalara zincirleme bir şekilde bağlı bulunduğunu gittikçe daha saldırgan yöntemlerle uygulanmaya çalışılan neoliberal ekonomik politikanın memleketi yağmayla dinle sopayla bir arada tutma yönetmeye çalışan ve topluma tek seçenek gibi sunulan Saray Rejimi nin aslında ne kadar kırılgan dağılıp parçalanarak kaçınılmaz sona gitmesinin ne kadar yakın olduğunu kuramsal bir bakışla inceliyor somut çözümler için önerilerde bulunuyor