Sarmaşık — Mehmet Emre Yılmaz

Bir zamanlar sessizdiler Şimdi hikâyeleri binlerce insana nefes oluyor Bazı hikâyeler okunmaz hissedilir Bazı kelimelerse sadece kâğıda değil insanın kalbine kazınır Sarmaşık düşmüş üç insanın yeniden tutunma hikâyesidir Murat Barış ve Kenan Bir zamanlar kaybolmuş yalnız ve çaresizdiler Ama birbirlerine tutunarak ayağa kalktılar Bir odada başlayan bu yolculuk kısa sürede onlarca hayatı sardı bir şehri yeşertti sonra bir ülkeye kök saldı Bu roman affetmenin dayanışmanın ve insana yeniden inanmanın hikâyesidir Bağımlılığın karanlığından doğan bir ışığın yavaşça ama inatla büyümesidir Ve o ışığın adı Sarmaşıktır Her dal başka bir dala tutunarak yaşar Tıpkı insanların birbirine tutunarak iyileşmesi gibi Bu kitabı okurken belki kendi hikâyeni belki bir sevdiğini göreceksin Belki de farkında olmadan birine umut olacaksın Çünkü her insanın içinde bir yerlerde tutunmayı bekleyen bir sarmaşık vardır

Bir zamanlar sessizdiler Şimdi hikâyeleri binlerce insana nefes oluyor Bazı hikâyeler okunmaz hissedilir Bazı kelimelerse sadece kâğıda değil insanın kalbine kazınır Sarmaşık düşmüş üç insanın yeniden tutunma hikâyesidir Murat Barış ve Kenan Bir zamanlar kaybolmuş yalnız ve çaresizdiler Ama birbirlerine tutunarak ayağa kalktılar Bir odada başlayan bu yolculuk kısa sürede onlarca hayatı sardı bir şehri yeşertti sonra bir ülkeye kök saldı Bu roman affetmenin dayanışmanın ve insana yeniden inanmanın hikâyesidir Bağımlılığın karanlığından doğan bir ışığın yavaşça ama inatla büyümesidir Ve o ışığın adı Sarmaşıktır Her dal başka bir dala tutunarak yaşar Tıpkı insanların birbirine tutunarak iyileşmesi gibi Bu kitabı okurken belki kendi hikâyeni belki bir sevdiğini göreceksin Belki de farkında olmadan birine umut olacaksın Çünkü her insanın içinde bir yerlerde tutunmayı bekleyen bir sarmaşık vardır