Sartre Felsefesinde Varlık Sorunu — Talip Karakaya

Sartre varligi kendisinde varlik kendisi için varlik ve baskasi için varlik olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlik türünü birbirinden ayiriyor Sartre a göre kendinde varlik yalnizca vardir Çünkü bu varlik mutlak bir doluluk kapalilik ve içkinliktir O ne etken ne de edilgendir Ayni zamanda o ne olanakli olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsalliktir Diger bir anlatimla onun varolmasi da olmamasi da ayni ölçüde olasidir Sartre kendinde varligin kendinde varliktan kendi kendini yaratmis oldugu sonucunu da çikartmamamiz gerektigini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel oldugu varsayimini da birlikte getirir Fakat bu olanaksizdir Bu açidan bakildiginda Sartre a göre yaratilisçilik kurami kendine yeterlik olan seyi varliktan çekip alarak onu tanrisal bir öznellik içinde yok etmektedir Arka Kapak

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir O ne etken ne de edilgendir Aynı zamanda o ne olanaklı olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsallıktır Diğer bir anlatımla onun varolması da olmaması da aynı ölçüde olasıdır Sartre kendinde varlığın kendinde varlıktan kendi kendini yaratmış olduğu sonucunu da çıkartmamamız gerektiğini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel olduğu varsayımını da birlikte getirir Fakat bu olanaksızdır Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir

Talip Karakaya tarafından kaleme alınan Sartre Felsefesinde Varlık Sorunu Elis Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Sartre Felsefesinde Varlık Sorunu Talip Karakaya Kitap Özeti Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir O ne etken ne de edilgendir Aynı zamanda o ne olanaklı olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsallıktır Diğer bir anlatımla onun varolması da olmaması da aynı ölçüde olasıdır Sartre kendinde varlığın kendinde varlıktan kendi kendini yaratmış olduğu sonucunu da çıkartmamamız gerektiğini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel olduğu varsayımını da birlikte getirir Fakat bu olanaksızdır Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir Yayınevi Elis Yayınları Yazar Talip Karakaya Sayfa 150 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Mayıs 2004 Barkod 9789758774173 Kategori Din Felsefesi İslam ve Günümüz İslam Düşüncesi

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir O ne etken ne de edilgendir Aynı zamanda o ne olanaklı olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsallıktır Diğer bir anlatımla onun varolması da olmaması da aynı ölçüde olasıdır Sartre kendinde varlığın kendinde varlıktan kendi kendini yaratmış olduğu sonucunu da çıkartmamamız gerektiğini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel olduğu varsayımını da birlikte getirir Fakat bu olanaksızdır Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir O ne etken ne de edilgendir Aynı zamanda o ne olanaklı olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsallıktır Diğer bir anlatımla onun varolması da olmaması da aynı ölçüde olasıdır Sartre kendinde varlığın kendinde varlıktan kendi kendini yaratmış olduğu sonucunu da çıkartmamamız gerektiğini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel olduğu varsayımını da birlikte getirir Fakat bu olanaksızdır Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir

Sartre varlığı kendisinde varlık kendisi için varlık ve başkası için varlık olmak üzere üç bölümde inceliyor Bunlardan özellikle birinci ve ikinci varlık türünü birbirinden ayırıyor Sartre a göre kendinde varlık yalnızca vardır Çünkü bu varlık mutlak bir doluluk kapalılık ve içkinliktir 0 ne etken ne de edilgendir Aynı zamanda o ne olanaklı olandan türetilebilir ne de zorunlu olana indirgenebilir Bu anlamda salt olumsallıktır Diğer bir anlatımla onun varolması da olmaması da aynı ölçüde olasıdır Sartre kendinde varlığını kendinde varlıktan kendi kendini yaratmış olduğu sonucunu da çıkartmamamız gerektiğini söyler Çünkü böyle bir belirleme onun kendine öncel olduğu varsayımını da birlikte getirir fakat bu olanaksızdır Bu açıdan bakıldığında Sartre a göre yaratılışçılık kuramı kendine yeterlik olan şeyi varlıktan çekip alarak onu tanrısal bir öznellik içinde yok etmektedir