Satranç Batı Edebiyatı Klasikleri 2 — Stefan Zweig

Kendime karşı oynamaya kalkıştığım andan itibaren bilinçsizce meydan okumaya başlıyordum Siyah ve beyazdan oluşan her iki ben de yarışa girişmeden edemiyordu ve her ikisi de yenmek kazanmak için kendine göre bir hırsa bir sabırsızlığa kapılıyordu siyah olan ben beyaz olan benin yapacağı her hamleyi heyecanla bekliyordu Bir tanesi bir yanlış yapınca öteki ben sevinçten havalara uçuyor ve aynı anda da kendi beceriksizliğine kızıyordu