Saygın Adam — Özcan Altay

Bir gündüz uykusundan uyandırdılar seni biliyorum Geçmişten gelen bir sıkıntı vardı göğsünde çekip aldılar onu senden biliyorum Geçmiş zaman zindanlarından çıkardılar seni algından kan akarken kelepçeli zihnini serbest bıraktılar biliyorum Getirip çirkin yüzünü aynaya vurdular önündeki ürkek adımları kestiler biliyorum Öldürdüğün cesetleri göğsünden söktüler yaşatmaya çalıştığın cesetleri kapına bıraktılar biliyorum Bir cesedin zihninden koparılanları evinin önünde buldun bir gün biliyorum Yağlı urganı geçmişin bütün ilmikleri ile evinin önündeki ağaca astılar biliyorum Kendini öldürdün biliyorum Kendini kapında bulunca unuttuklarını sana hediye ettiler biliyorum Bütün pişmanlıklarını yağlı urganda erittiler geçmişin zindanlarını erittin biliyorum Sen de ölüsün biliyorum