Şehiriçi Öyküleri — Niyazi Zorlu

Bir şehrin herkese verebilecek bir şeyleri vardır ya Tavanarası ağzına kadar doludur örneğin Alabildiğine tozlanmış küf kokulu zeminde üst üste dizili sandıkların oraya buraya atılmış çantaların yenisi alındı diye önemini yitiren bol çekmeceli komodinlerin içindedir gizledikleri Paslanmış bisikletler eski kıyafetler dilini çözmekte zorlandığınız kitaplar Acı bir koku aralık kapıdan sızar şehrin sokaklarına yayılır sinsice İlk kez girdiğiniz bir şehri kitabı tanıdık hissetmeniz bundandır Üzerinde birikmiş kalın toz tabakasına üfleyip elleriniz titreyerek baktığınız eski fotoğraflarda kendinize benzeyen bir yüz ararsınız Merakla karışık bir korkuyla çevirirsiniz eski albümün sayfalarını Ya bulursam Ebru Ataman Fırat İÇİNDEKİLER Karşılama İç Kanama Piç Mahmut Fareler Kaplan Nuriye Adlı Hortlak Ölüler Aldanışlar Hayırsız Evlerinden Kaçanlara Dua Kuşlar Basmane Alsancak Talatpaşa Yoluyla Atlas Sinemalar ve Ev Uğurlama

Bir şehri yüz defa söyletme bana diye biten bu kitap 6 7 Eylül olaylarının ardından İzmir i terk eden yazarın annesinin çocukluk arkadaşı Marika dan özür dileme ve onu bırakmak zorunda kaldığı şehre geri dönmeye ikna etme girişimidir Oldukça tuhaf yampiri bir girişimdir bu Zorlu nun öyküleri eşliğinde şehrin yoksul ve varsıl mahallelerini ince uzun suretlerini kısa uzun dualarını edepli edepsiz dillerini gezen Marika görür ki şehir tam da bıraktığı yerdedir geçmişteki gibi hâlâ kendi kendini yemektedir Yazarın deyişiyle şehir bir ruh olmuştur uçsun mu sürünsün mü gülsün mü ağlasın mı dehşet mi saçsın mutluluk mu bilememektedir Çünkü o şehirde günler Üzerinden yıllar geçmiş bir ölünün çürümüşlüğüne bakılmadan topraklaşmış bedenine geri gönderilmesine benzerdi Arafta yıllarca bekletilen ruhu ne cehennem ne de cennetçe kabul edilmişti Sırtındaki yırtıcı pençelerin derin izlerini göstererek yalvarırcasına Bir kaplana rastladım ben demesi de kâr etmemişti Gerisin geri geldiği şehre kendi bedenini canhıraş anımsamaya gönderilmişti

Bir şehri yüz defa söyletme bana diye biten bu kitap 6 7 Eylül olaylarının ardından İzmir i terk eden yazarın annesinin çocukluk arkadaşı Marika dan özür dileme ve onu bırakmak zorunda kaldığı şehre geri dönmeye ikna etme girişimidir Oldukça tuhaf yampiri bir girişimdir bu img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Bir şehri yüz defa söyletme bana diye biten bu kitap 6 7 Eylül olaylarının ardından İzmir i terk eden yazarın annesinin çocukluk arkadaşı Marika dan özür dileme ve onu bırakmak zorunda kaldığı şehre geri dönmeye ikna etme girişimidir Oldukça tuhaf yampiri bir girişimdir bu Evlerinden Kaçanlara Dua s 77 82 Şimdi ölüme doğru fırlattığımız ağlarda balkıyor o kıvrak o inci gözleri Yüzüne bakamıyoruz Yapmıyoruz bunu Oysa domuz gibi biliyoruz ki yüzünü geçmekle hem kendimizi hem de bu şehri biraz daha görünmez kılıyoruz Behçet Çelik Şehiriçi Öyküleri Virgül Sayı 19 Mayıs 1999 Zorlu nun öykülerinde dil hayatın önüne geçiyor Zorlu nun yoğun imgelerle dolu dili anlatmak istediğinin aracısı değil doğrudan konusu adeta Yeni bir şehir tanımı yapabilmenin yöntemi bu dil Daha doğrusu bu öyküler bizdeki eski şehir tanımlarının yapısını bozuyor Şehri bir öteki olarak kurguluyor Bu ötekilik öncelikle anlatıcıyla dinleyici arasında aynı zamanda şehrin kendi içinde taşıdığı farklı ötekiliklere de işaret ediyor Dili ötekiyle arasındaki perde olarak gören yazar peşpeşe gelen imgelerle yarattığı kendine has öykü diliyle bu perdeyi aralamaya çalışıyor Şehrin varoşlarındaki öfke ve şiddet de öykülerin diline yansımış Şiddete maruz kalmış tanık olmuş insanların da uygulamaktan kaçınamayacakları biçimde tarihsel bir olgu şiddet onu besleyen karşıtlıklar ve sefalet sürdükçe Niyazi Zorlu birkaç yerde Halit Ziya ya göndermede bulunuyor Şehir İçi Öyküleri ndeki öyküler bana o dönemin bir başka yazarının Reşat Nuri nin Miskinler Tekkesi ni anımsattı Elif Kemancı Bir şehri yüz defa söyletme bana Matbuat 18 Kasım 1998 Şehir İçi Öyküleri ni okurken kelimelerin konuştuğunu size bir şeyler anlatmaya çalıştığını fark ediyorsunuz Sadece yazar hitap etmiyor size Bazen bir evle bütünleşiyor bazen ihtiyarların yanaklarındaki kıvrımlarda sıkışıp kalmış gizler den duymaya çalışıyorsunuz fısıldanışları Artık Marika yı uğurlama vakti gelmiştir Evde başlayan şehir evde biter Şehre dair son bir özet yapılır Ve son sözle uğurlanır Marika Bir şehri yüz defa söyletme bana