Seki nin Mor Menevşeleri — Esin Türkmen

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin Türkmen Kitabın adıyla başlayan içeriğiyle süren bir zamanda yolculuğa çıktım Öncelikle adı etkiledi beni Menevşe Karacaoğlan gibi nice halk ozanına konu olmuş türküler yakılmış bir çiçektir Biraz özlemi yitip gitmişliği geçmişi çağrıştırdığından içinden hüzün geçer Brezilyalı büyük yazar Jorge Amado insanın anayurdu çocukluğudur der Bu çok anlamlı derin ifade beni hep etkilemiştir İnsan yaşı ilerledikçe daha çok geçmişine dönüyor sığınıyor hatta sarılıyor sanki Yetmişe dayayınca yaşam merdivenini daha fazla çıkmak istemiyor Esin Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenlerin yetiştirdiği bizim kuşağın çalışkan kültürlü birikimli öğrencilerindendir Öğrenciyken öğretmenken emekliyken de sorgulayan okuyan gerçek bir cumhuriyet kadını ve aydınıdır Çocukken Seki bana sırtını dağlara vermiş ayaklarını sonsuz ovaya uzatmış bir canlı gibi gelirdi On kilometre derinliği ve genişliğiyle sığır otlattığımız yemyeşil ova çocukluğun verdiği mekan kavramı farklılığıyla öyle düşünmeme yol açıyordu sanırım İşte Esin öğretmenin anlattığı insanlar böyle bir coğrafyanın ürünü Benim de bildiğim tanıdığım en yakın akrabalarımdan konu komşuya dek birçok insan var Birbirleriyle ilişkilerini çelişkilerini esprilerini kendilerine özgü yerel ağızla otantik yapılarıyla çok güzel aktarmış Büyük usta Yaşar Kemal in Yusufçuk Yusuf romanının girişinde söylediği O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler tanımına uygun bu insanları yazıya geçirerek yitip gitmelerini önlemiş Mehmet Atay

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin TürkmenKitabın adıyla başlayan içeriğiyle süren bir zamanda yolculuğa çıktım Öncelikle adı etkiledi beni Menevşe Karacaoğlan gibi nice halk ozanına konu olmuş türküler yakılmış bir çiçektir Biraz özlemi yitip gitmişliği geçmişi çağrıştırdığından içinden hüzün geçer Brezilyalı büyük yazar Jorge Amado insanın anayurdu çocukluğudur der Bu çok anlamlı derin ifade beni hep etkilemiştir İnsan yaşı ilerledikçe daha çok geçmişine dönüyor sığınıyor hatta sarılıyor sanki Yetmişe dayayınca yaşam merdivenini daha fazla çıkmak istemiyor Esin Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenlerin yetiştirdiği bizim kuşağın çalışkan kültürlü birikimli öğrencilerindendir Öğrenciyken öğretmenken emekliyken de sorgulayan okuyan gerçek bir cumhuriyet kadını ve aydınıdır Çocukken Seki bana sırtını dağlara vermiş ayaklarını sonsuz ovaya uzatmış bir canlı gibi gelirdi On kilometre derinliği ve genişliğiyle sığır otlattığımız yemyeşil ova çocukluğun verdiği mekan kavramı farklılığıyla öyle düşünmeme yol açıyordu sanırım İşte Esin öğretmenin anlattığı insanlar böyle bir coğrafyanın ürünü Benim de bildiğim tanıdığım en yakın akrabalarımdan konu komşuya dek birçok insan var Birbirleriyle ilişkilerini çelişkilerini esprilerini kendilerine özgü yerel ağızla otantik yapılarıyla çok güzel aktarmış Büyük usta Yaşar Kemal in Yusufçuk Yusuf romanının girişinde söylediği O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler tanımına uygun bu insanları yazıya geçirerek yitip gitmelerini önlemiş Mehmet Atay

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin Türkmen

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin Türkmen Kitabın adıyla başlayan içeriğiyle süren bir zamanda yolculuğa çıktım Öncelikle adı etkiledi beni Menevşe Karacaoğlan gibi nice halk ozanına konu olmuş türküler yakılmış bir çiçektir Biraz özlemi yitip gitmişliği geçmişi çağrıştırdığından içinden hüzün geçer Brezilyalı büyük yazar Jorge Amado insanın anayurdu çocukluğudur der Bu çok anlamlı derin ifade beni hep etkilemiştir İnsan yaşı ilerledikçe daha çok geçmişine dönüyor sığınıyor hatta sarılıyor sanki Yetmişe dayayınca yaşam merdivenini daha fazla çıkmak istemiyor Esin Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenlerin yetiştirdiği bizim kuşağın çalışkan kültürlü birikimli öğrencilerindendir Öğrenciyken öğretmenken emekliyken de sorgulayan okuyan gerçek bir cumhuriyet kadını ve aydınıdır Çocukken Seki bana sırtını dağlara vermiş ayaklarını sonsuz ovaya uzatmış bir canlı gibi gelirdi On kilometre derinliği ve genişliğiyle sığır otlattığımız yemyeşil ova çocukluğun verdiği mekan kavramı farklılığıyla öyle düşünmeme yol açıyordu sanırım İşte Esin öğretmenin anlattığı insanlar böyle bir coğrafyanın ürünü Benim de bildiğim tanıdığım en yakın akrabalarımdan konu komşuya dek birçok insan var Birbirleriyle ilişkilerini çelişkilerini esprilerini kendilerine özgü yerel ağızla otantik yapılarıyla çok güzel aktarmış Büyük usta Yaşar Kemal in Yusufçuk Yusuf romanının girişinde söylediği O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler tanımına uygun bu insanları yazıya geçirerek yitip gitmelerini önlemiş Mehmet Atay

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin Türkmen Kitabın adıyla başlayan içeriğiyle süren bir zamanda yolculuğa çıktım Öncelikle adı etkiledi beni Menevşe Karacaoğlan gibi nice halk ozanına konu olmuş türküler yakılmış bir çiçektir Biraz özlemi yitip gitmişliği geçmişi çağrıştırdığından içinden hüzün geçer Brezilyalı büyük yazar Jorge Amado insanın anayurdu çocukluğudur der Bu çok anlamlı derin ifade beni hep etkilemiştir İnsan yaşı ilerledikçe daha çok geçmişine dönüyor sığınıyor hatta sarılıyor sanki Yetmişe dayayınca yaşam merdivenini daha fazla çıkmak istemiyor Esin Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenlerin yetiştirdiği bizim kuşağın çalışkan kültürlü birikimli öğrencilerindendir Öğrenciyken öğretmenken emekliyken de sorgulayan okuyan gerçek bir cumhuriyet kadını ve aydınıdır Çocukken Seki bana sırtını dağlara vermiş ayaklarını sonsuz ovaya uzatmış bir canlı gibi gelirdi On kilometre derinliği ve genişliğiyle sığır otlattığımız yemyeşil ova çocukluğun verdiği mekan kavramı farklılığıyla öyle düşünmeme yol açıyordu sanırım İşte Esin öğretmenin anlattığı insanlar böyle bir coğrafyanın ürünü Benim de bildiğim tanıdığım en yakın akrabalarımdan konu komşuya dek birçok insan var Birbirleriyle ilişkilerini çelişkilerini esprilerini kendilerine özgü yerel ağızla otantik yapılarıyla çok güzel aktarmış Büyük usta Yaşar Kemal in Yusufçuk Yusuf romanının girişinde söylediği O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler tanımına uygun bu insanları yazıya geçirerek yitip gitmelerini önlemiş Mehmet Atay

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi Eskiden Toros Dağları ndan gelen derelerin kenarları mor menevşelerle dolu oluyordu Çocukluğumuzda başkalarının bahçelerine menevşe çalmaya giderdik Hayatımda en çok çaldığım şey menevşedir Bu zamanda Seki nin bahçelerinde ne mor menevşe kaldı ne de yerli meyve ağaçları kaldı Bu yüzden Seki ile özdeşleştirdiğim mor menevşenin kitabımda yaşamasını istedim Esin TürkmenKitabın adıyla başlayan içeriğiyle süren bir zamanda yolculuğa çıktım Öncelikle adı etkiledi beni Menevşe Karacaoğlan gibi nice halk ozanına konu olmuş türküler yakılmış bir çiçektir Biraz özlemi yitip gitmişliği geçmişi çağrıştırdığından içinden hüzün geçer Brezilyalı büyük yazar Jorge Amado insanın anayurdu çocukluğudur der Bu çok anlamlı derin ifade beni hep etkilemiştir İnsan yaşı ilerledikçe daha çok geçmişine dönüyor sığınıyor hatta sarılıyor sanki Yetmişe dayayınca yaşam merdivenini daha fazla çıkmak istemiyor Esin Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenlerin yetiştirdiği bizim kuşağın çalışkan kültürlü birikimli öğrencilerindendir Öğrenciyken öğretmenken emekliyken de sorgulayan okuyan gerçek bir cumhuriyet kadını ve aydınıdır Çocukken Seki bana sırtını dağlara vermiş ayaklarını sonsuz ovaya uzatmış bir canlı gibi gelirdi On kilometre derinliği ve genişliğiyle sığır otlattığımız yemyeşil ova çocukluğun verdiği mekan kavramı farklılığıyla öyle düşünmeme yol açıyordu sanırım İşte Esin öğretmenin anlattığı

Seki nin evleri üçer beşer dönüm bahçeler içindedir Bahçelerin kenarları 60 cm eninde yeşil anglarla çevrilidir Bahçenin kenarları hiç sürülmez Bu anglara elma ceviz ayva iğde armut erik ağaçları dikilirdi Bahçelerin ortası sürülür buralara sebzeler fasülye darı domates pırasa havuç yerelması lahana dikilirdi Bahçelerin anglarında kendiliğinden mor menevşeler çıkardı Mor menevşeler nedense ayva ağaçlarının diplerini çok seviyorlardı Seki nin bahçeleri kaynak suları ile sulanır Menevşelerin tohumları bu sularla gelip ayva diplerine yerleşirlerdi