Sekiz Kitap — Sohrab ı Sipihri

Ayak izleri yürümeye başladı ansızın Aydınlık süzülüyordu yanlarında Kayboldu ayak izleri Kendimi izliyordum karşıdan Bir çukur ölümle dolmuştu Ve yola koyuldum kendi ölümde ben Ayak seslerimi işitiyordum uzaktan Bir çölden geçiyordum belki de Benimleydi bir kayıp bekleyiş Işık bir ölüme gömüldü ansızın Ve dirildim bir ızdırapla ben İki ayak izi doldurdu varlığımı Nereden gelmişti Nereye gidiyordu İki ayak izi görülüyordu yalnız Bir hata ayak basmıştı belki yere