Sen — Mustafa Hünkaroğlu

Son Sözüm de Sanadır Sen yalnızca bir zamir değil bu kitapta bir ruh hâli bir masivadır Her ne kadar bir hitap gibi görünse de aslında bir aynaya gölgeye hatıraya belki de hiçbir zaman tam anlamıyla var olamamış bir kişiye yöneltilmiş içsel bir çağrıdır Bu kitap bir aşkın anlatısından çok yaşanamamışlığın dile getirilemeyen duyguların gecikmiş bakışların ve içe gömülmüş haykırışların şiirsel günlüğüdür Her şiir bir başka şiirin yankısını taşır her dize bir önceki susuşun izini sürer Sen bu yönüyle parçalı bir toplam değil tek bir ruhun bölünmüş ama süreklilik taşıyan anlatımıdır Şair yalnızca duygularını değil zamanla geçmişle ve kendisiyle olan hesaplaşmasını da kaleme alır Bu şiir ıkınan bir kalbin geç kalmış itirafıdır ifadesi bu içsel zorunluluğun yalın bir özetidir Kitap boyunca tekrar eden geç kalma teması yalnızca bir aşkın değil varoluşun da merkezine yerleşir Hiç başlamamış bir konuşmanın son cümlesiydi gidişin dizesi kavuşmanın imkânsızlığını fısıldar Bu yüzden burada anlatılan yaşanamamış bir aşkın ardından yazılmıştır Ve o yaşanamamışlık hâlâ sıcaktır Şiirin dili çağdaş serbest yoğun ve mecazlarla yüklüdür Okuyucudan yalnızca anlam araması değil durması susması hissetmesi ve kendi iç sesiyle yüzleşmesi beklenir Ben seni sevmeyi değil senden kurtulamamayı yazıyorum diyen bir kalbin içinde durmak kolay değildir Sen in dizeleri bireysel bir aşkın yasını tutmakla kalmaz çağımız insanının içsel parçalanmışlığını iletişim hatalarını duygusal donukluğunu da dile getirir Her kelime söylenememiş duyguların tamamlanmamış sevdaların üstüne dikilmiş bir mezar taşı gibidir Son bölümlerde şiir daha metafizik ve mistik bir düzleme yükselir şiirin dili evrenselleşir Aşkın kişisel boyutu silikleşir ve yerini varlık zaman hiçlik ölüm gibi kadim kavramlara bırakır Şimdi seni aramıyorum artık Sana varmak bende başlıyor dizeleriyle birlikte Sen bir kişiden çok bir farkındalık hâline gelir Bu şiirler okunmak için değil hissedilmek hatırlanmak içten içe yankılanmak için yazılmıştır Çünkü her aşk biraz yalnızlıktır Her ayrılık belki de yeniden kavuşmanın bahanesi Sen okuyucunun içinde uzun süre yankılanmaya devam eder Aşkın ve kayboluşun en incelikli en insani hâllerinden biri olarak kendi ritmini tutar Şairin kalemiyle kelimelere sığmayan duygular anlam bulurken okuyucu da kendi Sen ine onun sesiyle bakar Bu kitap bir insanın iç dünyasının yankısıdır Kelimeler sevinci ve hüznü kavuşmayı ve kayboluşu içine alır Ve sonunda şiirler susar ama duygular konuşmaya devam eder Ve şimdi bu şiir burada dursun Bir gün gözlerin değerse satırlara Ben sustum kelimeler konuşsun Şiirde anlam mısra aralarına sinmiştir Şiir bir bütün olarak okunduğunda daha derin katmanlarını ifşa eder Okuyucudan dikkat sabır ve duygusal katılım bekler Hüzün hayal kırıklığı özlem kadar metafizik bir sezgi ve kadim bir sessizlik bilgeliği de dizeler arasında yankılanır Bir insan kendinden koparak bir başkasına varamaz Çünkü sen benim içimde hiç yaşanmamış bir ülkesin Bu kitapta aşk yalnızca bir duygunun anlatımı değil insanın kendi içinden geçerek yaptığı bir yüzleşmenin yansımasıdır Şair için aşk bir sahiplenme değil bir geçiş hâlidir Aşk bir tamamlama değilmiş eksilmeden eksiltmeden yan yana kalabilmekmiş meğer Zamana geç kalma duygusu kitap boyunca hâkimdir Ama bu geç kalış yalnızca aşka değil varoluşa anlamaya kendine geç kalmaya dairdir Aşk bir hatıra değil bir özlem olarak var olur Şair geçmişi yargılamaz onu anlamaya ve onunla barışmaya çalışır Bu yönüyle kitap okuyucuya didaktik değil empatik bir dokunuş sunar Ben seni sevmeyi değil senden kurtulamamayı yazıyorum Son bölümlerde bireysel acı mistik ve evrensel bir boyut kazanır Aşkın kişisel çehresi silinir yerine varlık zaman ve hiçlik geçer Sen artık bir kişiyi değil bir bilinç hâlini temsil eder Şimdi seni aramıyorum artık Sana varmak bende başlıyor Sonuç olarak Sen yalnızca bir aşk şiir kitabı değildir Ne bir kahraman vardır ne de bir mutluluk vaadi Bu kitap bir insanın kendi içinden geçerek bir başkasına varamamasının şiirsel trajedisidir Ve bu trajedi okurun kendi eksikliklerinin susuşlarının yankısına ayna tutar Her aşk sonunda bir şiir bırakır Ve her şiir sonunda bir insanı Bazı kitaplar hatırlanır Sen işte onlardan biri