Sen Benim Kaderimsin — Ayşegül Çiçekoğlu

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikayesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı Tanıtım Bülteninden

Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım Tanıtım Bülteninden

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikayesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikâyesi

Ayşegül Çiçekoğlu tarafından kaleme alınan Sen Benim Kaderimsin Müptela Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Sen Benim Kaderimsin Ayşegül Çiçekoğlu Kitap Özeti Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikayesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpiyi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı Yayınevi Müptela Yayınları Yazar Ayşegül Çiçekoğlu Sayfa 464 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Mart 2019 Barkod 9786052006054 Kategori Aşk Roman

Sen Benim Kaderimsin saf aşkın aşkla titreyen birbirine sadık iki kalbin ve bekleyişin hikayesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Bu haliyle dikenleri her zaman hazır bekleyen bir kirpiyi andırıyordu Selçuk onu ilk gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Minik elleriyle parmağını sıkı sıkı tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe büyüdüler birlikte oynadılar ve sonunda kalplerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar İçimde bir şeyler kıpırdanmaya başladı Kalbim deli gibi atıyordu Bana biraz daha öyle bakmaya devam ederse adımı bile hatırlamam zor olacaktı İlk defa ona bakarken çocukluğumda bana eziyet eden çocuğa değil de genç bir erkeğe bakıyormuşum gibi hissettim Selçuk da gözlerini kırpmadan bana bakmaya devam etti Bu şekilde ne kadar durabilirdik acaba Sonra dudakları aralandı ve gözüm dudaklarına kaydı O dudakların kendi dudaklarımın üstüne kapanması ve beni öpmesi nasıl olur diye düşündüğüme inanamıyordum Selçuk Kirpi lakabı taktığı kıza aşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun onu beklediğini biliyordu Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Şimdi önemli olan birbirlerinin kaderi olup olamayacaklarıydı

Sen Benim Nefesimsin aşkın aile olmanın ve fedakarlığın hikayesi Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım

Güzel bir kadın yakışıklı bir adam ve sevimli bir çocuk Bu aile dışarıdan bakıldığında mutlulukla çerçevelenmiş bir fotoğraf karesini andırıyordu Oysa Sinan ve Cansu yu bir arada tutan paylaştıkları büyük sırdı Ve aşk onları hiç beklemedikleri bir anda yakalayacaktı Aralarında ansızın filizlenen aşk paylaştıkları bu büyük sırra rağmen dolu dizgin yaşanabilecek miydi Hayatta kendilerinden önce düşünmeleri gereken insanlar varken bu nasıl mümkün olacaktı Kollarımda başını göğsüme yaslamış sessizce ağlayan kızla öylece dikiliyordum Kederini anlayabiliyordum Önce anne babasını sonra da ablasını kaybetmişti Üstelik çocuğunun babası da artık hayatta değildi Kader bu kızın tüm sevdiklerini teker teker elinden almıştı Oğluyla hayatta yapayalnız kalmıştı ve daha yirmi bir yaşındaydı Uzun süre ay ışığının altında yumuşak bir müzik eşliğinde odanın ortasında birbirimize sarılmış halde dikilmeye devam ettik Ağlamaları dindiğinde onu tutarak kendimden uzaklaştırdım Parmaklarımla çenesinin altından tutarak başını yukarıya doğru kaldırdım Yüzü gözyaşlarından parlamıştı Artık ağlamıyordu Usulca ona doğru eğildim Kulağına doğru fısıldadım Ağlama küçüğüm Artık yanında ben varım Tanıtım Bülteninden

Sen Benim Kaderimsin bitmeyen bir aşkın sevdiğinin gözlerinin içine bakıp titreyen bir yüreğin sabrın ve sadakatin hikâyesi İnatçı hırçın ve dikbaşlıydı Zeynep Öyle her erkeğin çekebileceği bir kız değildi Kendi de bunun farkında olduğu için Evlenmeyeceğim derdi Çapkın serseri ve yakışıklıydı Selçuk Zeynep i ilk kez gördüğünde o daha ufacık bir bebekti Parmağını tutan ve ona gülümseyen bu bebeği ilk görüşte sevdi Onlar didişe didişe birlikte büyüdüler birlikte oynadılar ve zamanı geldiğinde de yüreklerinde büyüyen sevgiye karşı koyamadılar Ama Selçuk Kirpi diye çağırdığı kıza âşık olduğunu anladığında uzun ve yorucu bir yolun kendini beklediğini bilmiyordu Yine de ne olursa olsun tek bir şeyden emindi Bu inatçı Kirpi yi ilk gördüğü andan beri seviyordu ve ondan asla vazgeçmeyecekti Peki ya Kirpi buna ne diyecekti Unutmayın onun dikenleri vardı Onlar birbirlerinin kaderi olabilecek miydi