Sen Yüreğimdeki Yarayı Bir Görsen — Kemal Çevik

İnsana uyumsuz bir elbise gibi giydirilen düzen bir yandan kendi adaletsizliğinin öykülerini yazarken bir yandan yalnızca gözlerimize değil ruhumuza da kara perdeler çekiyor Kemal Çevik Sen Yüreğimdeki Yarayı Bir Görsen de öykü evrenini işte bu perdeleri aralayıp insan sıcağıyla ısımak isteyenlerle buluşturuyor İnsanın insana yaptığı zulümleri okurken insanoğlunun empati kurabilen bir canlı olduğundan bir kez daha şüphe ediyoruz Ezilenler sömürülenler hiçe sayılan emek çocuklar kadınlar talan edilen doğa görmezlikten gelinmenin vaka i adiye olduğu hüzünlü yaşamlar yüreğimizdeki isyanlara süzülüyor Empati kurmakla da yetinmiyoruz artık ruhlarımızı o yaşamların tam ortasında buluyoruz Acılarla solanların yalın ve çarpıcı dille berraklaştığı hayat parçacıkları Eşitlik içinde bir dünyaya güçlü bir özlem bu dünyaya yüksek sesli bir ağıt

İnsana uyumsuz bir elbise gibi giydirilen düzen bir yandan kendi adaletsizliğinin öykülerini yazarken bir yandan yalnızca gözlerimize değil ruhumuza da kara perdeler çekiyor Kemal Çevik Sen Yüreğimdeki Yarayı Bir Görsen de öykü evrenini işte bu perdeleri aralayıp insan sıcağıyla ısımak isteyenlerle buluşturuyor İnsanın insana yaptığı zulümleri okurken insanoğlunun empati kurabilen bir canlı olduğundan bir kez daha şüphe ediyoruz Ezilenler sömürülenler hiçe sayılan emek çocuklar kadınlar talan edilen doğa görmezlikten gelinmenin vaka i adiye olduğu hüzünlü yaşamlar yüreğimizdeki isyanlara süzülüyor Empati kurmakla da yetinmiyoruz artık ruhlarımızı o yaşamların tam ortasında buluyoruz Acılarla solanların yalın ve çarpıcı dille berraklaştığı hayat parçacıkları Eşitlik içinde bir dünyaya güçlü bir özlem bu dünyaya yüksek sesli bir ağıt

İnsana uyumsuz bir elbise gibi giydirilen düzen bir yandan kendi adaletsizliğinin öykülerini yazarken bir yandan yalnızca gözlerimize değil ruhumuza da kara perdeler çekiyor Kemal Çevik Sen Yüreğimdeki Yarayı Bir Görsen de öykü evrenini işte bu perdeleri aralayıp insan sıcağıyla ısımak isteyenlerle buluşturuyor İnsanın insana yaptığı zulümleri okurken insanoğlunun empati kurabilen bir canlı olduğundan bir kez daha şüphe ediyoruz Ezilenler sömürülenler hiçe sayılan emek çocuklar kadınlar talan edilen doğa görmezlikten gelinmenin vaka i adiye olduğu hüzünlü yaşamlar yüreğimizdeki isyanlara süzülüyor Empati kurmakla da yetinmiyoruz artık ruhlarımızı o yaşamların tam ortasında buluyoruz Acılarla solanların yalın ve çarpıcı dille berraklaştığı hayat parçacıkları Eşitlik içinde bir dünyaya güçlü bir özlem bu dünyaya yüksek sesli bir ağıt