Şenlet Öğretmenin Destanı
Güldikeni
Ben senin Şenlet Öğretmen in türkülerimde sen varsın acılardan uzak dillerimde sen Yeryüzünün su kümeleri denli ışıltılı yüreğin o sonsuz gücüme güç katan yüreğimle birleşirsin orada Akan suda sen yeşeren doğada sen başakta sen meyvede bedende kökte ışıyan yaprakta tomurcuklanmış çiçekte sen varsın gücünü gücüme eklerim seninle yanık türkülerimin kaynağı özleşir o güzelim ellerinle yaşamı kucaklamak için Yeniden doğar gibi olurum o yenilikler içinde Derslik çocuklarım karşımda iki büyük insan resmi ikide bir gözlerim kayar onların gözlerine yeniden doğuş izleri büyülenmiş o gözlerden akar gözlerime ben aydınlığın Şenlet Öğretmen i durma çalış der bana bakışlarımı alınca gözleri Derslik sanki dar gelir bana pencerelerden yükselmiş gökyüzü ak bulutlar güzün vurduğu ağaçlar koyun ve kuzuların meleyişi içime dolan bir ürperti taşır beni taşır içimde kümeleşmiş acılara kabuklaşmış yaralara
