Sensizliğimle Söyleşirken Kendimle — Mehmed Arif

İtirafname farkındayım farkında olduğun günder beridir gülmüyor yüzün bu kara yazgım küflü bir bıçak yarası gibi kök saldı derinlerime yetimlerin delici bakışlarıyla afsunlanırken öksüzlerin bükük boynuydu halka halka ruhumu bilekçeleyen ve Meryem in masumiyetiydi beni Ararat ın zirvesinden boşluğa bıraktıran Sessiz çığlıklarınla çevreledin beni sevdiğim bir ceylanın kapana kısılan ayağı kadar narindi yüreğim oysa akamberler sunarım gönlüne girmek için bilekçem kanatsın kollarımı der beklerim ama nafile Bu sevmek belasına kapıldığımdan beridir bir sanadır düşkünlüğüm gülüm bir de belen tepesinden amik ovasına dalar gözlerim kekiğe baldıranlara banarım sızımı dalar giderim öylece