Sepia — İbrahim Sadri

Kırgın bir gül Ansızın sofalarda sesin Arkasından ağlanılan Bir resim gibisin Kanar ya bazen derininde bir yer insanın Cankırığıdır batar ya hatıraların Solaksındır sakarsındır Aslında arkasındasındır bütün yaşadıklarının Bir resim gibisin Kahverengi Sepia Solgun sonbahar tadında Soğuk havalarda çay içilen küçük tabureler üstünde Köşebaşı kasaba kahvanelerinde İçinden şehzadeler mor cüppeli dervişler geçen hikayelerin Akşam lakırdılarında bir efsane olur arkanda bıraktıkların m