Sessiz Göç Atlası — Burhan Güler

bir sokağın köşesinde unuttum kendimi adımı çağıran olmadı bir yanım çocuk kaldı hâlâ bir yanım çoktan toprağa karıştı yine de yazıyorum çünkü susarsam yok olurum kelimelerim bile yorgun artık ama hâlâ insan kalmaya çalışıyorum

bir sokağın köşesinde unuttum kendimiadımı çağıran olmadıbir yanım çocuk kaldı hâlâbir yanım çoktan toprağa karıştıyine de yazıyorumçünkü susarsam yok olurumkelimelerim bile yorgun artıkama hâlâ insan kalmaya çalışıyorum

bir sokağın köşesinde unuttum kendimi adımı çağıran olmadı bir yanım çocuk kaldı hâlâ bir yanım çoktan toprağa karıştı yine de yazıyorum çünkü susarsam yok olurum kelimelerim bile yorgun artık ama hâlâ insan kalmaya çalışıyorum

bir sokağın köşesinde unuttum kendimi adımı çağıran olmadı bir yanım çocuk kaldı hâlâ bir yanım çoktan toprağa karıştı yine de yazıyorum çünkü susarsam yok olurum kelimelerim bile yorgun artık ama hâlâ insan kalmaya çalışıyorum

bir sokağın köşesinde unuttum kendimi adımı çağıran olmadı bir yanım çocuk kaldı hâlâ bir yanım çoktan toprağa karıştı yine de yazıyorum çünkü susarsam yok olurum kelimelerim bile yorgun artık ama hâlâ insan kalmaya çalışıyorum