Sevgi Günlüğü — Kenan Kalecikli

Aşkta sevenlerin yapabilecekleri en önemli yanlış anıları kirletmektir O anılar ki bir şarkının ezgileriyle gözlerimize güneşin batışındaki kızıllık gibi çöker Hiç beklemediğimiz zamanlarda ağır bir tokadın etkisiyle sarsılmış gibi bizi bulunduğumuz yerde binlerce kişiye çoğaltıp sonra da yapayalnız bırakır Gözlerimizi sabit bir noktaya zıpkın gibi sapladığımızda hayallerin ağırlığıyla bilinmez zamanlar üzre susar kalırız Ne kadar cıvıtsa da aşklar anılarıyla vardır Ancak o zaman sonsuzluğa kavrayabilen güzellikler üretebilir

Kenan Kalecikli nin ilk kitabı olan bu günce ulusal bir radyoda dört ay boyunca 1996 yılında okunduğunda büyük ilgi görmüştü Birbirini çok seven iki insanın trajik aşkı anlatılıyor güncede Yanılıp ayrı düştükten sonra yoğun biçimde kavuşma çabalarına yaşama ilişkin engellerin karşı koymasıyla oldukça hüzünlü bir öyküye dönüşen aşkta iki sevgili okuru çok şaşırtan bir finalle kavuşuyorlar

Kenan Kalecikli nin ilk kitabı olan bu günce ulusal bir radyoda dört ay boyunca 1996 yılında okunduğunda büyük ilgi görmüştü Birbirini çok seven iki insanın trajik aşkı anlatılıyor güncede Yanılıp ayrı düştükten sonra yoğun biçimde kavuşma çabalarına yaşama ilişkin engellerin karşı koymasıyla oldukça hüzünlü bir öyküye dönüşen aşkta iki sevgili okuru çok şaşırtan bir finalle kavuşuyorlar

Zaman yine geceye yokluğunun en ağır vurduğu saatlere doğru ilerliyor Hayalin olanca netliğiyle sahnedeki yerini alıyor Her zamanki gibi çok güzelsin Başkalaşıyorum Teslim oluyorum sana bir kez daha Seçeneğim yok aslında ama olsaydı böyle bir kaçışı bir an için düşünmeyi bile sana ihanet sayardım Seninleyim yine sen oldum Başkalaştıkça aslıma döndüm Sana döndüm kendim oldum Yokluğun en ileri boyutuyla tenime iyice sokuluyor böyle bir yangında varlığını olanca güzelliğiyle duyumsuyorum Her gece binlerce kez yinelenen bu sahnelerde yokluğun ne kadar yakıcıysa varlığın onunla yarışan bir serinlik oluyor yüzümde Amansız bir çatışmanın ortasında nasıl korumasızım Seninleyim ve korumasızım yalnızım Ne müthiş bir çelişkidir bu Gözlerimi kapatıyorum Artık susma vaktidir Bir yoksun bir varsın ama en çok yoksun Başım dönüyor Sevgili m Ömrümün varı Ey hayal Seni seviyorum

Vapurdan iniyorum Evlerine çok yakın bir yerdeyim Yürüyorum Sokak lambaları karanlık ağaçların hışırtısı ve uğultu Ona yaklaşıyorum Hayali gözlerimde belli belirsiz Bütün evlerde o var Binlerce kişiye çoğalmış sanki beni çağırıyor Yürüyorum Evlerine iyice yaklaşıyorum Titriyorum Penceresi Perde Ve sızan sarı ışık Bir tapınağa bakar gibi saygıyla bakıyorum Bu evde bir sözüyle bana yeniden yaşama sevinci verecek Bir varlığın bulunduğunu bilecek kadar duyumsuyorum yaşamı O var Çıldıracak gibiyim Kendimi çok Özledim Yani onu Yürüyorum Zamanın bittiği yerdeyim ve zamanın başladığı Saatlerce dolaşıyorum Üşüyorum

Vapurdan iniyorum Evlerine çok yakın bir yerdeyim Yürüyorum Sokak lambaları karanlık ağaçların hışırtısı ve uğultu Ona yaklaşıyorum Hayali gözlerimde belli belirsiz Bütün evlerde o var Binlerce kişiye çoğalmış sanki beni çağırıyor Yürüyorum Evlerine iyice yaklaşıyorum Titriyorum Penceresi Perde Ve sızan sarı ışık Bir tapınağa bakar gibi saygıyla bakıyorum Bu evde bir sözüyle bana yeniden yaşama sevinci verecek Bir varlığın bulunduğunu bilecek kadar duyumsuyorum yaşamı O var Çıldıracak gibiyim Kendimi çok Özledim Yani onu Yürüyorum Zamanın bittiği yerdeyim ve zamanın başladığı Saatlerce dolaşıyorum Üşüyorum

Vapurdan iniyorum

Sevgiliyi kendilerine benzetmeye çalışırlar Onun bir dünyası olabileceğini anlamak istemezler Vitrindeki süs eşyasıyla sevgiliyi aynı görmenin aşkın kitabında yeri yoktur Durdukça yeni biçimler deniyordu Birer kuklaydı ürettikleri Bulduğu her biçim kendini yadsıyordu Aşkını anlatacak söz bulamıyordu Senden başkası olmayacak diyordu sürekli Biçim denemeyi de sürdürüyordu Binlerce yapay sevgilisi oldu her biriyle aslını aldattı Önemli olan sahiplenmenin çıkmazına düşmeden sahip çıkmayı öğrenebilmektir

Yokluğun en ileri boyutuyla tenime iyice sokuluyor böyle bir yangında varlığını olanca güzelliğiye duyumsuyorum Her gece binlerce kez yinelenen bu sahnelerde yokluğun ne kadar yakıcıysa varlığın onunla yarışan bir serinlik oluyor yüzümde Amansız bir çatışmanın ortasında nasıl korumasızım Seninleyim ve korumasızım yalnızım Ne müthiş bir çelişkidir bu Gözlerimi kapatıyorum Artık susma vaktidir Bir yoksun bir varsın ama en çok yoksun Başım dönüyor Sevgili m Ömrümün varı Ey hayal Seni seviyorum

Sevgiliyi kendilerine benzetmeye çalışırlar Onun bir dünyası olabileceğini anlamak istemezler Vitrindeki süs eşyasıyla sevgiliyi aynı görmenin aşkın kitabında yeri yoktur Durdukça yeni biçimler deniyordu Birer kuklaydı ürettikleri Bulduğu her biçim kendini yadsıyordu Aşkını anlatacak söz bulamıyordu Senden başkası olmayacak diyordu sürekli Biçim denemeyi de sürdürüyordu Binlerce yapay sevgilisi oldu her biriyle aslını aldattı Önemli olan sahiplenmenin çıkmazına düşmeden sahip çıkmayı öğrenebilmektir

Yokluğun en ileri boyutuyla tenime iyice sokuluyor böyle bir yangında varlığını olanca güzelliğiye duyumsuyorum Her gece binlerce kez yinelenen bu sahnelerde yokluğun ne kadar yakıcıysa varlığın onunla yarışan bir serinlik oluyor yüzümde Amansız bir çatışmanın ortasında nasıl korumasızım Seninleyim ve korumasızım yalnızım Ne müthiş bir çelişkidir bu Gözlerimi kapatıyorum Artık susma vaktidir Bir yoksun bir varsın ama en çok yoksun Başım dönüyor Sevgili m Ömrümün varı Ey hayal Seni seviyorum

Venüs seni bilseydi karalara bağlayıp yüzünü gizlerdi Dolunay yüzünün suya yansımasının acemi bir suretidir sevdiğim Çiçekler teninden yayılan kokunun kimyasını çözebilmek için doğanın umutsuzca deneme yanılmasıdır Sesin büyüsüyle beni bilmediğim uzaklara götüren senfonidir sözlerin ilahi bir serzeniş Bu güzelliğinle sürekli yanımdasın Sen gelmeyince ben kaç kez gidiyorum senden her defasında geri dönsem de Ama hayalin terk etmiyor beni Belli ki ikimizden de vefalı

Vapurdan iniyorum Evlerine çok yakın bir yerdeyim Yürüyorum Sokak lambaları karanlık ağaçların hışırtısı ve uğultu Ona yaklaşıyorum Hayali gözlerimde belli belirsiz Bütün evlerde o var Binlerce kişiye çoğalmış sanki beni çağırıyor Yürüyorum Evlerine iyice yaklaşıyorum Titriyorum Penceresi Perde Ve sızan sarı ışık Bir tapınağa bakar gibi saygıyla bakıyorum Bu evde bir sözüyle bana yeniden yaşama sevinci verecek Bir varlığın bulunduğunu bilecek kadar duyumsuyorum yaşamı O var Çıldıracak gibiyim Kendimi çok Özledim Yani onu Yürüyorum Zamanın bittiği yerdeyim ve zamanın başladığı Saatlerce dolaşıyorum Üşüyorum

Zaman yine geceye yokluğunun en ağır vurduğu saatlere doğru ilerliyor Hayalin olanca netliğiyle sahnedeki yerini alıyor Her zamanki gibi çok güzelsin Başkalaşıyorum Teslim oluyorum sana bir kez daha Seçeneğim yok aslında ama olsaydı böyle bir kaçışı bir an için düşünmeyi bile sana ihanet sayardım Seninleyim yine sen oldum Başkalaştıkça aslıma döndüm Sana döndüm kendim oldum Yokluğun en ileri boyutuyla tenime iyice sokuluyor böyle bir yangında varlığını olanca güzelliğiyle duyumsuyorum Her gece binlerce kez yinelenen bu sahnelerde yokluğun ne kadar yakıcıysa varlığın onunla yarışan bir serinlik oluyor yüzümde Amansız bir çatışmanın ortasında nasıl korumasızım Seninleyim ve korumasızım yalnızım Ne müthiş bir çelişkidir bu Gözlerimi kapatıyorum Artık susma vaktidir Bir yoksun bir varsın ama en çok yoksun Başım dönüyor Sevgili m Ömrümün varı Ey hayal Seni seviyorum

Kenan Kalecikli nin ilk kitabı olan bu günce ulusal bir radyoda dört ay boyunca 1996 yılında okunduğunda büyük ilgi görmüştü Birbirini çok seven iki insanın trajik aşkı anlatılıyor güncede Yanılıp ayrı düştükten sonra yoğun biçimde kavuşma çabalarına yaşama ilişkin engellerin karşı koymasıyla oldukça hüzünlü bir öyküye dönüşen aşkta iki sevgili okuru çok şaşırtan bir finalle kavuşuyorlar