Sevince — Adem Yücel

Kendimi bazen neye benzetiyorum biliyor musun Neye Bayır tosbağasına Bu teşbihe kahkahalarla güldü Yasin Ziya ise acı acı gülümsedi yüreğindeki talanı dillendirmeye çalıştı Tıpkı bir bayır tosbağası gibi biraz tırmanıyorum düşüyorum Biraz tırmanıyorum tekrar düşüyorum Hep aynı Sonuç değişmiyor Bakıyorum ki gene aynı yerdeyim Bu tosbağa bu bayırı aşamaz Öyle mi Öyle abiciğim Aşamıyorum Eeee sen kendine tosbağa dersen önündeki engeli dağ bayır yaparsan zor aşarsın tabii Yahu ben onu şey olsun diye söyledim Ne olsun diye söyledin Ziya Laf olsun diye mi Yani Bence hiç de öyle değil Bir gerçeğin dışa yansıması bu Ne alaka şimdi Niye tosbağa Aslan değil kaplan değil kurt değil kartal değil Niye tosbağa Yasin in bu heyecanlı çıkışı üzerine afalladı Ziya Kem küm bir şeyler gevelediyse de bu sefer meramını dökemedi kelimelere Yasin hararetle devam ediyordu Sen kendini tosbağaya çevirirsen önündeki küçücük bir çakıl taşı bile engel olur sana sen daha dağı bayırı aşmaktan bahsediyorsun Bu bir zihniyet meselesi Sen bu kafayla dediğin gibi tırmalar durursun En küçük bir tehlike anında hiç risk almadan tosbağa gibi pusar kalırsın