Seyfi Baba — İsmail Güçtaş

Sabah olduğunda Seyfi Baba epeyce rahat bir uykuda görünüyordu Yüzü ve nefesi daha bir sakin ve dingindi Onu uyandırmadan çıkmak istedi evden Tam ceketini giyinirken bu yaşlı baba dostuna bir miktar para bırakmaya niyetlendi Elini cüzdanına götürdüğünde orada bir tek onluğun dahi olmadığını sadece mührünün adeta utancından boynu bükük bir vaziyette cüzdanın bir köşesinde öylece mahzun bir hâlde durduğunu gördü İşte o an Akif in yüreğinin en derininden bir alev hâlinde şu mısra dökülüverdi Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi

Sabah olduğunda Seyfi Baba epeyce rahat bir uykuda görünüyordu Yüzü ve nefesi daha bir sakin ve dingindi Onu uyandırmadan çıkmak istedi evden Tam ceketini giyinirken bu yaşlı baba dostuna bir miktar para bırakmaya niyetlendi Elini cüzdanına götürdüğünde orada bir tek onluğun dahi olmadığını sadece mührünün adeta utancından boynu bükük bir vaziyette cüzdanın bir köşesinde öylece mahzun bir hâlde durduğunu gördü İşte o an Akif in yüreğinin en derininden bir alev hâlinde şu mısra dökülüverdi Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi

Sabah olduğunda Seyfi Baba epeyce rahat bir uykuda görünüyordu Yüzü ve nefesi daha bir sakin ve dingindi Onu uyandırmadan çıkmak istedi evden Tam ceketini giyinirken bu yaşlı baba dostuna bir miktar para bırakmaya niyetlendi Elini cüzdanına götürdüğünde orada bir tek onluğun dahi olmadığını sadece mührünün adeta utancından boynu bükük bir vaziyette cüzdanın bir köşesinde öylece mahzun bir hâlde durduğunu gördü İşte o an Akif in yüreğinin en derininden bir alev hâlinde şu mısra dökülüverdi Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi

Sabah olduğunda Seyfi Baba epeyce rahat bir uykuda görünüyordu Yüzü ve nefesi daha bir sakin ve dingindi Onu uyandırmadan çıkmak istedi evden Tam ceketini giyinirken bu yaşlı baba dostuna bir miktar para bırakmaya niyetlendi Elini cüzdanına götürdüğünde orada bir tek onluğun dahi olmadığını sadece mührünün adeta utancından boynu bükük bir vaziyette cüzdanın bir köşesinde öylece mahzun bir hâlde durduğunu gördü İşte o an Akif in yüreğinin en derininden bir alev hâlinde şu mısra dökülüverdi Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi