Si Bi Roje Xweşik e — Welat Dilken

Si Bi Roje Xweşik e
Welat DilkenLis Basın Yayın

Lis Basın Yayın
Ji Araratê ta Çiyayê NemrûdêDirêjiya emrekîLi agiriyê aj vekirinLi ber Çemê KolikêŞikandin Tîbûna jiyanê Li binê dare evîna ji êş û şadiyêXwe ji bîr kirinBi ajdana heft şaxan re Niha li ber siya diltenikBi şîretên wan mezin dibinFeqiyên bi qasî nûra çavên xweŞêrîn

Lis Basın Yayın
Ji Araratê ta Çiyayê Nemrûdê Dirêjiya emrekî Li agiriyê aj vekirin Li ber Çemê Kolikê Şikandin Tîbûna jiyanê Li binê dare evîna ji êş û şadiyê Xwe ji bîr kirin Bi ajdana heft şaxan re Niha li ber siya diltenik Bi şîretên wan mezin dibin Feqiyên bi qasî nûra çavên xwe Şêrîn

Lis Yayınevi
Di dîwana xwe ya bi navê Sî Bi Rojê Xweşik e de helbestkar Welat Dilken li ber tîrêjên rojê hêmayên di nav pêlên tariyê de bi hêmayên sîberan vegotiye Wî dîroka şeva dirêj vegotiye Wî bi xemxuriya ku ji Apê Osman wergirtî ji ber Çiyayê Spî di nav pêlên helbestê de li ber guhê Nemrûdî kiriye banga Sî Bi Rojê Xweşik e Şehmarê înadê yê ji Araratê mehlûl ketiye nav pêlên şevê li Nemrûdê gihiştiye lûtkeya hêvî û xeyalan Helbesta Welat Dilken geh berê xwîner dide sîberên welêt ên ku bêhna barûdê jê kêm nebûye geh jî dibêje De bila stêrk nemirin bila carek din bişewite deşta dilî Helbestekê dike govana kul û kovanên welatekî ji nexşeyan hatî vederkirin û bi dilopên hubrê peyvên êşeke dadirêjîne ser rûyê kaxiza xemgîn Wî li ber qontarên Çiyayê Spî bangî zozanên kesk û bilind kiriye Bi çarînan hawar û gaziya Osmanê Sebrî bi çarînan şevtariyên zilm û zordariyê bi heyv û stêrkan re guhdarî kirine Li deriyê Medresa Sor daye guh dêraye civata Uryanê Hemdanî Eliyê Herîrî Feqiyê feqiyan Melayê Cizîrî Ehmedê Xanê û bo ku wî xwestiye li dîwana Arjenê Arî û Berkenê Berehî îcazedê bigre bi coşa dilê xwe yî ciwan tevna rêzikan a siya ku xwe daye ber tava rojê vehonandiye kiriye guldesteyek helbest û daye destê xwînerê helbesta kurmanciyê

Lis Basın Yayın
Ji Araratê ta Çiyayê NemrûdêDirêjiya emrekîLi agiriyê aj vekirinLi ber Çemê KolikêŞikandin Tîbûna jiyanê Li binê dare evîna ji êş û şadiyêXwe ji bîr kirinBi ajdana heft şaxan re Niha li ber siya diltenikBi şîretên wan mezin dibinFeqiyên bi qasî nûra çavên xweŞêrîn