Şiirler — Ahmet Hamdi Tanpınar

Ahmet Hamdi Tanpınar ın ilk kez 1961 yılında kendi sağlığında yayımladığı şiir kitabı Şiirler neredeyse kırk yıl sonra bu kez şairin daktilolu tashihli nüshaları ile birlikte Tanpınar in 1961 yılında ilk kez Yeditepe yayınlarından yayımladığı kitabı Şiirler de toplam otuz yedi şiir yer alıyordu Bu şiirlerin bir anlamı ve önemi var şu Şairin sağlığında kendisinin seçtiği ve kitaplaştırmayı istediği siirlerdi bunlar Simdi bu şiirlerin tekrar baskısını yaparken Yeditepe nin arşivinde 39 yıldır uyumuş olan daktilolu manüskri de kitaba eklendi Ustanın şiirini ve üzerinde yayım aşamasında dahi ne tür değişikliklere yer verdiğini görmek isteyenler için çok özel bir baskı sayılır bu kitap Kısaca söylersek şiirini yapıtının tamamına yaymış ama sayıca az şiir yazmış olarak görülebilecek bir ustanın ki bir mutlak avcısından daha çok sayıda şiir beklemek aslında haksiz bir beklentidir Ahmet Hamdi Tanpınar ın Şiirler i ânın uçuculuğuna aninin kalıcılığına çakılmış otuz yedi mavi şiir Tadımlık NE İÇİNDEYİM ZAMANIN Ne içindeyim zamanın Ne de büsbütün dışında Yekpâre geniş bir ânın Parçalanmaz akışında Bir garip rüyâ rengiyle Uyuşmuş gibi her şekil Rüzgârda uçan tüy bile Benim kadar hafif değil Başım sükûtu öğüten Uçsuz bucaksız değirmen İçim muradına ermiş Abasız postsuz bir derviş Kökü bende bir sarmaşık Olmuş dünya sezmekteyim Mavi masmavi bir ışık Ortasında yüzmekteyim SABAH Serin rüzgârlara pencereni aç Karşında fecirle değişen ağaç Bak seyret ağaran rengini ufkun Mahmur gözlerinde süzülsün uykun Bırak saçlarınla oynasın rüzgâr Gümüş çıplaklığı bir başka bahar Olan vücudunu ondan gizleme Ne varsa hepsini boyun saç meme Esîrden dudaklar okşasın sevsin Mademki geceden daha güzelsin YAVAŞ YAVAŞ AYDINLANAN Yavaş yavaş aydınlanan Bir denizaltı âlemi Yosunlu bir boşluktan Çekiyor kendine beni Bir yıldız uzaklığında Uyanıyor birer birer Ürkek bulanıklığında Zamanı bölen şekiller Ey sükûtun bir nefeste Yaktığı billûr âvize Bu esrarlı müselleste Gökler yakınlaştı bize Aydınlığın hendesesi Sonsuzluk bahçendir senin Dinleyin geliyor sesi Arılarla böceklerin Bilirim kimse içemez Üstüste aynı pınardan Bir veda gibi her nefes Alışılmış kıyılardan Hangi güvercin kanadı Köpükten çırpınışında Bu sarayı tamamladı Her tesadüfün dışında Ve hangi el boş geceden Uzattı bu altın tası Sızdıkça bir düşünceden Günlerin kızıl meyvası Ey eşiğinde bir ânın Durmadan değişen şeyler Başucunda her rüyânın Bu aydınlık oyun bekler BENDEDİR KORKUSU Bendedir korkusu biten şeylerin Çelik gagasında fecri taşıyan Mavi Kartal benim Pençelerimde Asılmış bir zümrüt gibidir hayat Sonsuzluk ısırır güzel kavsimde Susamış bir ceylân gibi zamanı ŞİİR Sarışın buğdayı rüyâlarımızın Seni bağrımızda eker biçeriz Acılar kardeşin teselli kızın Zengin parıltınla dolar gecemiz Sükûtun bahçesi tılsım ve pınar Yıldızdan cümlesi karanlıkların İklimler dışında ezelî bahar Mevsimler içinde tükenmez yarın İçimizde sonsuz çalkanan deniz Gülümseyen yüzü kaderin bize Yıldızların altın bahçesindeyiz Ebediyetinle geldik dizdize UYANMA Bu akşam bu tenha saati ömrün Uzak servilerin arkasında gün Bu güneş döşenmiş bahar bahçesi Suyun uzaklaşan yaklaşan sesi Ve yanık türküsü dalda bülbülün Ateşten çemberi üstünde gülün DENİZ UFKUNDA Deniz ufkunda batan güneş Ve keskin çığlığı kuşların Rabbim bu uğultu bu ateş Ve bu ümitsiz uçuşların Doldurduğu akşam havası Akşamın mercan dallar gibi Suda olgunlaşan rüyası SABAHA KARŞI Bir kadın başı duvarda Uzanmış süzüyor beni Ve gülünç kuşlar dallarda Kırpıyor kirpiklerini Eriyen parmaklarımda Mumyalanıyor aydınlık Sesler çınlıyor alnımda Hâfıza gibi dağınık Yüzler asılı dallarda Küçük sıska kandil yüzler Onlar ağlıyor kemanda Ve üzüntü dolu gözler Bir kadın başı duvardan Uzanmış gülüyor bana Gülüyor ta uzaklardan Sabahın boş aynasına