Şiirsel Kimlikten Mekansal Sınırlara — Beyhan Kanter

Şiiri toplumsal olandan uzaklaştrdıkları anlamsız ve soyut bir noktaya getrdikleri ve apolitk bir söyleyişe yöneldikleri iddialarıyla sıklıkla eleştrilere maruz kalan İkinci Yeni şairleri her ne kadar bireyselliği öncelemiş olsalar da şiirlerinin tamamıyla toplumsaldan uzak olduğu söylenemez İçinde yaşadığı toplumla uzlaşamayan bireyin iç bunaltlarını yansıtrken toplumsala dokunmak zorunda kalan ve toplumsala başkaldıran İkinci Yeniciler şiirlerinde bireyi özellikle mekan aidiyet ve zorunluluk üzerinden değerlendirirler Bu bağlamda İkinci Yeni şiirinde mekân belirleyici bir unsur olduğu gibi şiirlerin ana damarı da mekan insan ilişkisi yönünde atar

Şiiri toplumsal olandan uzaklaştrdıkları anlamsız ve soyut bir noktaya getrdikleri ve apolitk bir söyleyişe yöneldikleri iddialarıyla sıklıkla eleştrilere maruz kalan İkinci Yeni şairleri her ne kadar bireyselliği öncelemiş olsalar da şiirlerinin tamamıyla toplumsaldan uzak olduğu söylenemez İçinde yaşadığı toplumla uzlaşamayan bireyin iç bunaltlarını yansıtrken toplumsala dokunmak zorunda kalan ve toplumsala başkaldıran İkinci Yeniciler şiirlerinde bireyi özellikle mekan aidiyet ve zorunluluk üzerinden değerlendirirler Bu bağlamda İkinci Yeni şiirinde mekân belirleyici bir unsur olduğu gibi şiirlerin ana damarı da mekan insan ilişkisi yönünde atar

Şiiri toplumsal olandan uzaklaştırdıkları anlamsız ve soyut bir noktaya getirdikleri ve apolitik bir söyleyişe yöneldikleri iddialarıyla sıklıkla eleştirilere maruz kalan İkinci Yeni şairleri her ne kadar bireyselliği öncelemiş olsalar da şiirlerinin tamamıyla toplumsaldan uzak olduğu söylenemez İçinde yaşadığı toplumla uzlaşamayan bireyin iç bunaltılarını yansıtırken toplumsala dokunmak zorunda kalan ve toplumsala başkaldıran İkinci Yeniciler şiirlerinde bireyi özellikle mekân aidiyet ve zorunluluk üzerinden değerlendirirler Bu bağlamda İkinci Yeni şiirinde mekân belirleyici bir unsur olduğu gibi şiirlerin ana damarı da mekân insan ilişkisi yönünde atar

Şiiri toplumsal olandan uzaklaştrdıkları anlamsız ve soyut bir noktaya getrdikleri ve apolitk bir söyleyişe yöneldikleri iddialarıyla sıklıkla eleştrilere maruz kalan İkinci Yeni şairleri her ne kadar bireyselliği öncelemiş olsalar da şiirlerinin tamamıyla toplumsaldan uzak olduğu söylenemez İçinde yaşadığı toplumla uzlaşamayan bireyin iç bunaltlarını yansıtrken toplumsala dokunmak zorunda kalan ve toplumsala başkaldıran İkinci Yeniciler şiirlerinde bireyi özellikle mekân aidiyet ve zorunluluk üzerinden değerlendirirler Bu bağlamda İkinci Yeni şiirinde mekân belirleyici bir unsur olduğu gibi şiirlerin ana damarı da mekân insan ilişkisi yönünde atar