Sıkıntı — Barış Yıldırım

Gözlerini yetmediğin iklimlere açacaksın yok yollara itecek seni itirazın kara yazgısı kaygıyla coşkunun aşkın yataklarından sebebin hissine akacaksın ilk liman geride kalacak loş ışıklara kızıl seslerle dokunacaksın uykuların kovulacak geceden incelen sevgilerden irin akacak kilitten bahçeye yarım mısra içinde bir yerde haykıracak geçtiğin yollardan bir kez daha alazla sevişen karın karık tenli rüzgarın gamalı tarih haçlarıyla kalbi deşilmiş düşüdür siyah bir beyaza dokunsa ilk önce gül sızlar gül gölgesinde ağlasa beyazlığından utanır kara

Gözlerini yetmediğin iklimlere açacaksın yok yollara itecek seni itirazın kara yazgısı kaygıyla coşkunun aşkın yataklarından sebebin hissine akacaksın ilk liman geride kalacak loş ışıklara kızıl seslerle dokunacaksın uykuların kovulacak geceden incelen sevgilerden irin akacak kilitten bahçeye yarım mısra içinde bir yerde haykıracak geçtiğin yollardan bir kez daha alazla sevişen karın karık tenli rüzgarın gamalı tarih haçlarıyla kalbi deşilmiş düşüdür siyah bir beyaza dokunsa ilk önce gül sızlar gül gölgesinde ağlasa beyazlığından utanır kara

Gözlerini yetmediğin iklimlere açacaksınyok yollara itecek seni itirazın kara yazgısıkaygıyla coşkunun aşkın yataklarındansebebin hissine akacaksınilk liman geride kalacakloş ışıklara kızıl seslerle dokunacaksınuykuların kovulacak gecedenincelen sevgilerden irin akacakkilitten bahçeye yarım mısraiçinde bir yerde haykıracakgeçtiğin yollardan bir kez dahaalazla sevişen karın karık tenli rüzgarıngamalı tarih haçlarıyla kalbi deşilmiş düşüdürsiyah bir beyaza dokunsa ilk önce gül sızlargül gölgesinde ağlasa beyazlığından utanır kara

Gözlerini yetmediğin iklimlere açacaksın yok yollara itecek seni itirazın kara yazgısı kaygıyla coşkunun aşkın yataklarından sebebin hissine akacaksın ilk liman geride kalacak loş ışıklara kızıl seslerle dokunacaksın uykuların kovulacak geceden incelen sevgilerden irin akacak kilitten bahçeye yarım mısra içinde bir yerde haykıracak geçtiğin yollardan bir kez daha alazla sevişen karın karık tenli rüzgarın gamalı tarih haçlarıyla kalbi deşilmiş düşüdür siyah bir beyaza dokunsa ilk önce gül sızlar gül gölgesinde ağlasa beyazlığından utanır kara