Silük — Enwer Karahan

Silük Kısa Özet Mîna ku meriv di jiyana xwe ya derbasbûyî û ya vê gavê de her tim bi tena serê xwe jiya be bêyî ku li tu kar û baran li çêkirina xwarinê li şuştina firaxan li paqijiyê û li cilşuştinê biheyire serê sibehan qahweya xwe bi xwe çêbike taştiya xwe bi xwe hazir bike kulîlkên li ber pencereyê bi xwe av bide û asûgiyên xwe yên derve bi xwe bike di her serê êvarê de derkeve meşeke bi qederê seetekê di vegerê de ji firneya kêleka malê nanekî teze bikire li bin kamelyaya sîteyê rûne û bi deqîqeyan li ezmanê vî bajarê birîndar temaşe bike di demeke weha de li vî bajarê belangaz vegere ku li her kuçe û sikakên wî lawên bavan bi dev dikevin erdê jinên li ber welidandinê ji tirsa dengên sîlehan berdavêjin û sêwî bi dawa dêya xwe ve dibin çirçirk dîwarên bedana kevnare û Minareya Çarling ji guleyên teresan dibe moxil û serad xwîna lawên bavan li kevirên reşxemilandî dibe herikîna cihokê û bi sedan bisk û gulî bi ser tabûtên fêrizan de tên qutkirin keç û lawên bavan mîna paşmêlkan di sikakên çivîkî de li rêya revê digerin û xwe davêjên bextên welatên dûr hemû mal û milkên vî miletê perîşan ji terefê faziqan de desteser dibin û rojê bi dehan keç û lawên bavan di qefes û lelekên bêbavan de bi zikkişkê diherin kurahiya zindanên zaliman di vê dema ku dê weledê xwe avêtiye tu di vî hundirî de çi dikî

Mîna ku meriv di jiyana xwe ya derbasbûyî û ya vê gavê de her tim bi tena serê xwe jiya be bêyî ku li tu kar û baran li çêkirina xwarinê li şuştina firaxan li paqijiyê û li cilşuştinê biheyire serê sibehan qahweya xwe bi xwe çêbike taştiya xwe bi xwe hazir bike kulîlkên li ber pencereyê bi xwe av bide û asûgiyên xwe yên derve bi xwe bike di her serê êvarê de derkeve meşeke bi qederê seetekê di vegerê de ji firneya kêleka malê nanekî teze bikire li bin kamelyaya sîteyê rûne û bi deqîqeyan li ezmanê vî bajarê birîndar temaşe bike di demeke weha de li vî bajarê belangaz vegere ku li her kuçe û sikakên wî lawên bavan bi dev dikevin erdê jinên li ber welidandinê ji tirsa dengên sîlehan berdavêjin û sêwî bi dawa dêya xwe ve dibin çirçirk dîwarên bedana kevnare û Minareya Çarling ji guleyên teresan dibe moxil û serad xwîna lawên bavan li kevirên reşxemilandî dibe herikîna cihokê û bi sedan bisk û gulî bi ser tabûtên fêrizan de tên qutkirin keç û lawên bavan mîna paşmêlkan di sikakên çivîkî de li rêya revê digerin û xwe davêjên bextên welatên dûr hemû mal û milkên vî miletê perîşan ji terefê faziqan de desteser dibin û rojê bi dehan keç û lawên bavan di qefes û lelekên bêbavan de bi zikkişkê diherin kurahiya zindanên zaliman di vê dema ku dê weledê xwe avêtiye tu di vî hundirî de çi dikî

Mîna ku meriv di jiyana xwe ya derbasbûyî û ya vê gavê de her tim bi tena serê xwe jiya be bêyî ku li tu kar û baran li çêkirina xwarinê li şuştina firaxan li paqijiyê û li cilşuştinê biheyire serê sibehan qahweya xwe bi xwe çêbike taştiya xwe bi xwe hazir bike kulîlkên li ber pencereyê bi xwe av bide û asûgiyên xwe yên derve bi xwe bike di her serê êvarê de derkeve meşeke bi qederê seetekê di vegerê de ji firneya kêleka malê nanekî teze bikire li bin kamelyaya sîteyê rûne û bi deqîqeyan li ezmanê vî bajarê birîndar temaşe bike di demeke weha de li vî bajarê belangaz vegere ku li her kuçe û sikakên wî lawên bavan bi dev dikevin erdê jinên li ber welidandinê ji tirsa dengên sîlehan berdavêjin û sêwî bi dawa dêya xwe ve dibin çirçirk dîwarên bedana kevnare û Minareya Çarling ji guleyên teresan dibe moxil û serad xwîna lawên bavan li kevirên reşxemilandî dibe herikîna cihokê û bi sedan bisk û gulî bi ser tabûtên fêrizan de tên qutkirin keç û lawên bavan mîna paşmêlkan di sikakên çivîkî de li rêya revê digerin û xwe davêjên bextên welatên dûr hemû mal û milkên vî miletê perîşan ji terefê faziqan de desteser dibin û rojê bi dehan keç û lawên bavan di qefes û lelekên bêbavan de bi zikkişkê diherin kurahiya zindanên zaliman di vê dema ku dê weledê xwe avêtiye tu di vî hundirî de çi dikî