Şimdi Gözlerini Açabilirsin — Salih Uyan

Hayat sürprizlerle dolu Eğer bana anlattığınız zaman rahatlayacağınızı hissediyorsanız lütfen anlatın dedi Kendimi kapana kısılmış gibi hissettim Nabzım hızlandı başım dönmeye başladı Ellerimi cebime sokup başımı gökyüzüne doğru kaldırdım ve derin bir nefes aldım Kapkara bulutların arasından sıyrılan güneş Londra nın puslu havasını yırtarak gözlerime doldu Kamaşan gözlerimi sıkı sıkı kapattım Gözümün önünde anlamsız şekiller belirdi beynime yine siren sesleri doldu Kelimeler dudağımın kenarında birleşip beklemeye başladılar Başımı ona doğru çevirdim ve gözlerimi açtım İşte kaderim karşımda duruyor ve bana gülümsüyordu

Sen hiç çiğ damlası gördün mü diye sordu Gördüm elbette Çiğ damlası bir gülün üzerinde ne kadar güzel durur değil mi Ama o güzelliğin ömrü güneş çıkana kadardır Sonra dönüp yürümeye başladı Çaresiz bir şekilde arkasından bakarken Seni seviyorum diye bağırdım Ya da bağırmadım Emin değilim Ama ağzımdan çıkan cümlenin kalabalığın arasında pembe bir duman gibi onun peşinden gittiğini gördüm Kahverengi kırçıllı beresi kalabalığın arasında kaybolana kadar betona çakılmış bir heykel gibi durdum Bir son nefes gibi ciğerlerimden kopan son cümlemi duyup duymadığından emin değildim ve bunu hiç öğrenemeyeceğimi düşünüyordum Ama yanılıyordum

Hayat sürprizlerle dolu Eğer bana anlattığınız zaman rahatlayacağınızı hissediyorsanız lütfen anlatın dedi Kendimi kapana kısılmış gibi hissettim Nabzım hızlandı başım dönmeye başladı Ellerimi cebime sokup başımı gökyüzüne doğru kaldırdım ve derin bir nefes aldım Kapkara bulutların arasından sıyrılan güneş Londra nın puslu havasını yırtarak gözlerime doldu Kamaşan gözlerimi sıkı sıkı kapattım Gözümün önünde anlamsız şekiller belirdi beynime yine siren sesleri doldu Kelimeler dudağımın kenarında birleşip beklemeye başladılar Başımı ona doğru çevirdim ve gözlerimi açtım İşte kaderim karşımda duruyor ve bana gülümsüyordu

Sen hiç çiğ damlası gördün mü diye sordu Gördüm elbette Çiğ damlası bir gülün üzerinde ne kadar güzel durur değil mi Ama o güzelliğin ömrü güneş çıkana kadardır Sonra dönüp yürümeye başladı Çaresiz bir şekilde arkasından bakarken Seni seviyorum diye bağırdım Ya da bağırmadım Emin değilim Ama ağzımdan çıkan cümlenin kalabalığın arasında pembe bir duman gibi onun peşinden gittiğini gördüm Kahverengi kırçıllı beresi kalabalığın arasında kaybolana kadar betona çakılmış bir heykel gibi durdum Bir son nefes gibi ciğerlerimden kopan son cümlemi duyup duymadığından emin değildim ve bunu hiç öğrenemeyeceğimi düşünüyordum Ama yanılıyordum Normal 0 false false false EN US JA X NONE Style Definitions table MsoNormalTable mso style name Table Normal mso tstyle rowband size 0 mso tstyle colband size 0 mso style noshow yes mso style priority 99 mso style parent mso padding alt 0cm 5 4pt 0cm 5 4pt mso para margin 0cm mso para margin bottom 0001pt mso pagination widow orphan font size 12 0pt font family Cambria mso ascii font family Cambria mso ascii theme font minor latin mso hansi font family Cambria mso hansi theme font minor latin mso ansi language EN US mso fareast language JA

Eğer bana anlattığınız zaman rahatlayacağınızı hissediyorsanız lütfen anlatın dedi Kendimi kapana kısılmış gibi hissettim Nabzım hızlandı başım dönmeye başladı Ellerimi cebime sokup başımı gökyüzüne doğru kaldırdım ve derin bir nefes aldım Kapkara bulutların arasından sıyrılan güneş Londra nın puslu havasını yırtarak gözlerime doldu Kamaşan gözlerimi sıkı sıkı kapattım Gözümün önünde anlamsız şekiller belirdi beynime yine siren sesleri doldu Kelimeler dudağımın kenarında birleşip beklemeye başladılar Başımı ona doğru çevirdim ve gözlerimi açtım İşte kaderim karşımda duruyor ve bana gülümsüyordu