Sinema 2 Zaman İmge — Gilles Deleuze

Deleuze ün imgelerin ve göstergelerin sınıflandırmasına ayırdığı iki ciltlik sinema çalışmasının ilki olan Hareket İmge ikinci cilt Zaman İmge ağırlıklı olarak Amerikalı göstergebilimci C S Peirce ün ve özellikle Fransız filozof Bergson un tezlerine dayanıyor Hareket şimdidir katetmenin edimidir 20 yüzyılın hemen başında sinemanın ortaya çıkışıyla birlikte sanatta bilimde felsefede yoğun olarak etkisini hissettiren hareket düşüncesi esas olarak hareketi ayrıcalıklı anlarla değil herhangi bir anla ilişkilendiriyordu Herhangi an bir diğer herhangi ana eşit mesafede olan andır O halde sinemayı hareketi herhangi anla ilişkilendirerek yeniden üreten sistem olarak adlandırıyoruz Ortaya koyduğu bu kapsamlı incelemenin bir sinema tarihi olmadığını kitabın en başında belirten Deleuze ün bu işe kalkışmasındaki temel nedenin hareket ve zaman mefhumları aracılığıyla bütün kavramını yeniden tartışmaya açmak olduğu ileri sürülebilir Bütün kapalı bir küme değildir kapalı kümelerin kümesi değildir bütün açıktır durmadan değişir süredir Öyleyse hareket imge olarak tanımlanan plan da mekânda yayılan bir kümenin parçalarının yer değiştirmesi ve sürede dönüşen bir bütün ün değişimidir Deleuze burada yine en iyi bildiği şeyi yapıyor sinemanın arkasına geçip ışığı ve gölgeyi eğip büken çocukları ona yeniden doğurtuyor Griffith ve organik birlik Ayzenştayn ve Sovyet diyalektiği Chaplin Buster Keaton Marx Biraderler makineye karşı bürlesk makineye karşı makine Hitchcock un zihinsel imgesi ilişki imgesi Rossellini ve kaybedenlerin sineması Godard da kan yerine kırmızı boya Herzog un o uzun yürüyüşü Yayınevi Norgunk Yayıncılık Yazar Gilles Deleuze Sayfa 278 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 15 00x21 50 cm Basım Yılı Nisan 2022 Barkod 9789758686742 Kategori Diğer Felsefe Kitapları

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu Tanıtım Bülteninden

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu

Gilles Deleuze tarafından kaleme alınan Sinema 2 Zaman İmge Norgunk Yayıncılık eseri olarak okurlarla buluşuyor Sinema 2 Zaman İmge Gilles Deleuze Kitap Özeti Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu Yayınevi Norgunk Yayıncılık Yazar Gilles Deleuze Sayfa 343 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 15 00x21 50 cm Basım Yılı Nisan 2025 Barkod 9786257917049 Kategori Diğer Felsefe Kitapları

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu Tanıtım Bülteninden

Sinemaya yoğunlaştığı çalışmasının bu ikinci cildinde Gilles Deleuze ilk ciltte Sinema I Hareket İmge Peirce ten esinlenerek geliştirdiği sinemaya özel göstergeler tablosunu sinemada ortaya çıkan yeni kavramsal pratiklerin izini sürerek tamamlıyor Bunun için 2 Dünya Savaşı öncesi sinemayı karakterize eden eylem temelli sinemadan farklı duyu motor zincirinin koptuğu ve bu sayede zamanı dolaysız bir şekilde sunma kapasitesine kavuşan yeni bir imge türü ayırt ediyor Deleuze ün zaman imge kavramıyla karşıladığı bu yeni sinemada temel soru sonraki imgede ne göreceğiz olmaktan çıkıp imgede görülecek olan nedir haline gelecektir Pek çok kişi için felsefe yapılan bir şey değil hazır bir gökyüzünde halihazırda yapılmış olarak bulunan bir şeydir Ne var ki felsefi kuramın kendisi de nesnesi kadar bir pratiktir Nesnesinden daha soyut değildir Bir kavramlar pratiğidir ve onu iç içe geçtiği diğer pratiklerin ışığında yargılamak gerekir Bir sinema kuramı sinema üzerine değil sinemanın yol açtığı ve kendileri de başka pratiklere karşılık gelen başka kavramlarla ilişki içerisinde olan kavramlar üzerinedir ve bir nesnenin diğer nesnelere göre bir önceliği olmadığı gibi genel olarak kavram pratiğinin de diğer pratiklere göre hiçbir önceliği yoktur Büyük sinema yönetmenleri büyük ressamlar veya büyük müzisyenler gibidir kendi yaptıkları hakkında en iyi konuşacak olan onlardır Fakat konuşurken başka bir şey haline gelirler filozof veya kuramcı olurlar kuramlarla işi olmayan Hawks için dahi kuramları küçümser gibi yapan Godard için dahi bu geçerlidir Sinemanın kavramları sinemada verili değildir Yine de bunlar sinemanın kavramlarıdır sinema üzerine kuramlar değil Öyle olur ki daima günün öyle bir saati gelir ki gece yarısında veya gün ortasında artık sinema nedir diye değil felsefe nedir diye sormak gerekir Bir imge nasıl ayakta kalıyor işte bütün mesele bu