Sinestezi — Fatma Sibel Ağlamaz

İki ruh düşünüyorum temsili olarak Bu iki ruh nasıl olmuşsa karşılaşmış ve birbirlerine öyle bir uyum sağlamışlar ki biri kanca olmuş diğeri ilmik Ne biri diğerinin kanca olduğunu biliyor ne de öteki ilmik olduğunu Gün gelmiş ayrılık vakti İlmik kancadan ayrılmaya çalışıyor fakat bilmiyor ki kancaya takılı Alıp başını gidiyor dümdüz farkında değil olan bitenin Eğer doğru bir hamle yapıp bir şekilde kancadan düzgünce kurtulmazsa yırtılacak kanayacak Ve öyle de oluyor Kanca ise o tarafa bakmıyor bile İlmeğe dönüp Kurtar beni düzgünce kendinden yoksa kanarsın diyemiyor Kanca çoktan küsmüş çevirmiş başını Yoksa ister mi hiç bir zamanlar onu boynundan öpen bu ilmeğin kanamasını