Şivereyen Lal — Fikret Karakoç

Şinmoriya şeveheyvan e niha Tilisma xwe avetiye avan Av derizine dem qerisine u heyv riziyaye di kendalen awire min de Bi tene pistepista be ye Sterk vedimirin di şinahiya şevan de Kurtedemek e ev diyar u nediyar mina werzen bewext Di eyniken xwedayi de Leylankan dipeçin razen bilureke Li şevguzanan

Dilên Tirafgirtî Dawîya rêyên bêdeng kemîn bû û yên ku xeyalên xwe dabûne pişta xwe lenger avetibûne jîyana şilf û tazî Wisa ye deryayên agir û alav girtî careke din natefînin şewata dilên tirafgirtî