Siyah Beyaz 24 Saat — Behna Yalçın

Sevmek en zifir zehridir kalbin Mutluluk insanı hiç hissettirmeden yavaş yavaş tüketir Her seferinde sevdiğinin gözlerinde görüp aşk zannettiğin ölümündür aslında Hayat seni adım adım sürükler onun gidişine Ama asla hazırlamaz Bütün âşıklar gider Ve bütün kalanların ardı yangın yeridir Ölümün içinde kaybolur ölemez Acının içinde darbe alır kanayamazsın Sevgi her şeyin ilacıdır deme Sevgili her zaman katilidir sevdiğinin Ve sevdan artık seni kurtaramaz hale geldiğinde Hayallerin kabrin olur Umutlarını toprak niyetine atarlar üzerine Sizin hiç canınız yandı mı Yanmadıysa belki de henüz hiç sevmediniz Ve hâlâ küsmeden tutunabiliyorsanız hayata Korkarım ki yarım kalmış öksüz yetim kalbiniz Bu kitap aşklarını darağacına asan Canlarını sonsuz bir işkencenin içinde yanmaya atan sevdalıların hikâyesidir Yaşayan çoğu zaman içindeki boşluğu adlandıramasa da Okuyan illâ ki bilir