Siyah Beyaz Kayıp Kalpler — Tülin Baturu Ocak

Siyah Beyaz artık masum değildi Bilinmezlikler gerçekten de alışabileceğiniz sonlar bulunmuyordu Ölüm zafer sevgilerinde yok eden ateşin mayın tarlası gibiydim Zıtlıkların içinde kendimi kapana kısılmış gibi hissediyordum Uzay boşluğuna dalınmışçasına meteor gibi boş mezara fırlatıldım Vahşi bir hayvanın avını yakalarken sarfettiği performansla ciğerleri ateş bombası hızına getirmiş bir kalbin tek lokmada yiyeceği avın son nefes lokma kısmındaydım Acımasız sevgide ölüm kalım meselesi kaçınılmazdı Sonun başlangıcı Siyah Beyaz olabilir mi Ya onu gerçekten seviyorsanız Ölmeyen krallık gibi bilinmeyenleri bilenlerin sayısı belli fakat bu bir rüya değildi Gerçekten belaları çeken Siyah Beyaz yüksek gerilim hattıydım Hayatın içinden koşmuyor her şeyin sonuna doğru kıvranıyordum Sadece doğru olarak bilinmeyenler içinde uçuruma meydan okuyan hayatla savaşıyordum Sıra dışı düşmanların bekleyeceğini kim bilebilirdi Kurtarmak için sonuç farklı oldukça akım içinde parlayan bendim ve yeteri kadar parlayamıyordum Kurtarmak için bütün isteğimi sevgiye de yükleyemezdim Ters köşe eden iyilik et iyilik gelsin başına kısmının karanlığındaydım Umursamayanları umursamak Cehennemin cennetinde cehenneme tekrar girmekti

Siyah Beyaz görselliğin kurtarışlarını hiç düşünmemiştim İradenin geçerli düşünme olasılığının olmadığı yerdeydim Bunun nedenlerini kimse tahmin dahi edemezdi Uçurum kenar ölüm zirvesinin geri dönüşü akıl oyunlarında bitiyordu İstedikleri yaşam infazının kurtuluşu Siyah Beyaz sınır çizgi ayarlarında gözlerimin ruhu onların gözlerindeydi Her sonun yeni başlangıcı hayatın nefesinde cehennemin cennetini sunuyordu Ölüm uçurum kenarlarına hiç gitmeseydim Siyah Beyaz ölümlerin olamayacağını biliyordum Ne kadar korkarsam korkayım Siyah Beyaz takipte onları terk etmem imkânsızdı Hayat size beklentilerinizin çok ötesinde saflığın fırtınasını getiriyordu Zamanı geçen umutların ümitsiz bekleyişlerinin kurtuluş ayarlarındaki mantıksızlık vücudumum hücrelerinde bilinmezlikler doluydu İnfazlar beni öldürmek için sınıyor yaşamların gülümsemesi yüzüme siniyordu Arkasından hiç atlamasaydım ölemeyeceğimi biliyordum Ne kadar çabalarsanız çabalayın Siyah Beyaz kimse göremez Kendimi kapana sıkışmış dipsiz kuyuların derinliklerinde hissediyordum Nefesim tükeninceye kadar koşup atlayacağım her uçurum hayat kurtarıyordu Rüyaların içinde koşmadığım labirent uçurumlar gerçekti Hiçbir şey korkunç planlarla karşılaşmak istemez Her şeyin sonuna doğru gelinmiş irade infazlarına bedenim seyirci kalamazdı

Siyah Beyaz görselliğin kurtarışlarını hiç düşünmemiştim İradenin geçerli düşünme olasılığının olmadığı yerdeydim Bunun nedenlerini kimse tahmin dahi edemezdi Uçurum kenar ölüm zirvesinin geri dönüşü akıl oyunlarında bitiyordu İstedikleri yaşam infazının kurtuluşu Siyah Beyaz sınır çizgi ayarlarında gözlerimin ruhu onların gözlerindeydi Her sonun yeni başlangıcı hayatın nefesinde cehennemin cennetini sunuyordu Ölüm uçurum kenarlarına hiç gitmeseydim Siyah Beyaz ölümlerin olamayacağını biliyordum Ne kadar korkarsam korkayım Siyah Beyaz takipte onları terk etmem imkânsızdı Hayat size beklentilerinizin çok ötesinde saflığın fırtınasını getiriyordu Zamanı geçen umutların ümitsiz bekleyişlerinin kurtuluş ayarlarındaki mantıksızlık vücudumum hücrelerinde bilinmezlikler doluydu İnfazlar beni öldürmek için sınıyor yaşamların gülümsemesi yüzüme siniyordu Arkasından hiç atlamasaydım ölemeyeceğimi biliyordum Ne kadar çabalarsanız çabalayın Siyah Beyaz kimse göremez Kendimi kapana sıkışmış dipsiz kuyuların derinliklerinde hissediyordum Nefesim tükeninceye kadar koşup atlayacağım her uçurum hayat kurtarıyordu Rüyaların içinde koşmadığım labirent uçurumlar gerçekti Hiçbir şey korkunç planlarla karşılaşmak istemez Her şeyin sonuna doğru gelinmiş irade infazlarına bedenim seyirci kalamazdı

Siyah Beyaz artık masum değildi Bilinmezlikler gerçekten de alışabileceğiniz sonlar bulunmuyordu Ölüm zafer sevgilerinde yok eden ateşin mayın tarlası gibiydim Zıtlıkların içinde kendimi kapana kısılmış gibi hissediyordum Uzay boşluğuna dalınmışçasına meteor gibi boş mezara fırlatıldım Vahşi bir hayvanın avını yakalarken sarfettiği performansla ciğerleri ateş bombası hızına getirmiş bir kalbin tek lokmada yiyeceği avın son nefes lokma kısmındaydım Acımasız sevgide ölüm kalım meselesi kaçınılmazdı Sonun başlangıcı Siyah Beyaz olabilir mi Ya onu gerçekten seviyorsanız Ölmeyen krallık gibi bilinmeyenleri bilenlerin sayısı belli fakat bu bir rüya değildi Gerçekten belaları çeken Siyah Beyaz yüksek gerilim hattıydım Hayatın içinden koşmuyor her şeyin sonuna doğru kıvranıyordum Sadece doğru olarak bilinmeyenler içinde uçuruma meydan okuyan hayatla savaşıyordum Sıra dışı düşmanların bekleyeceğini kim bilebilirdi Kurtarmak için sonuç farklı oldukça akım içinde parlayan bendim ve yeteri kadar parlayamıyordum Kurtarmak için bütün isteğimi sevgiye de yükleyemezdim Ters köşe eden iyilik et iyilik gelsin başına kısmının karanlığındaydım Umursamayanları umursamak Cehennemin cennetinde cehenneme tekrar girmekti

Siyah Beyaz görselliğin kurtarışlarını hiç düşünmemiştim İradenin geçerli düşünme olasılığının olmadığı yerdeydim Bunun nedenlerini kimse tahmin dahi edemezdi Uçurum kenar ölüm zirvesinin geri dönüşü akıl oyunlarında bitiyordu İstedikleri yaşam infazının kurtuluşu Siyah Beyaz sınır çizgi ayarlarında gözlerimin ruhu onların gözlerindeydi Her sonun yeni başlangıcı hayatın nefesinde cehennemin cennetini sunuyordu Ölüm uçurum kenarlarına hiç gitmeseydim Siyah Beyaz ölümlerin olamayacağını biliyordum Ne kadar korkarsam korkayım Siyah Beyaz takipte onları terk etmem imkânsızdı Hayat size beklentilerinizin çok ötesinde saflığın fırtınasını getiriyordu Zamanı geçen umutların ümitsiz bekleyişlerinin kurtuluş ayarlarındaki mantıksızlık vücudumum hücrelerinde bilinmezlikler doluydu İnfazlar beni öldürmek için sınıyor yaşamların gülümsemesi yüzüme siniyordu Arkasından hiç atlamasaydım ölemeyeceğimi biliyordum Ne kadar çabalarsanız çabalayın Siyah Beyaz kimse göremez Kendimi kapana sıkışmış dipsiz kuyuların derinliklerinde hissediyordum Nefesim tükeninceye kadar koşup atlayacağım her uçurum hayat kurtarıyordu Rüyaların içinde koşmadığım labirent uçurumlar gerçekti Hiçbir şey korkunç planlarla karşılaşmak istemez Her şeyin sonuna doğru gelinmiş irade infazlarına bedenim seyirci kalamazdı

Siyah Beyaz artık masum değildi Bilinmezlikler gerçekten de alışabileceğiniz sonlar bulunmuyordu Ölüm zafer sevgilerinde yok eden ateşin mayın tarlası gibiydim Zıtlıkların içinde kendimi kapana kısılmış gibi hissediyordum Uzay boşluğuna dalınmışçasına meteor gibi boş mezara fırlatıldım Vahşi bir hayvanın avını yakalarken sarfettiği performansla ciğerleri ateş bombası hızına getirmiş bir kalbin tek lokmada yiyeceği avın son nefes lokma kısmındaydım Acımasız sevgide ölüm kalım meselesi kaçınılmazdı Sonun başlangıcı Siyah Beyaz olabilir mi Ya onu gerçekten seviyorsanız Ölmeyen krallık gibi bilinmeyenleri bilenlerin sayısı belli fakat bu bir rüya değildi Gerçekten belaları çeken Siyah Beyaz yüksek gerilim hattıydım Hayatın içinden koşmuyor her şeyin sonuna doğru kıvranıyordum Sadece doğru olarak bilinmeyenler içinde uçuruma meydan okuyan hayatla savaşıyordum Sıra dışı düşmanların bekleyeceğini kim bilebilirdi Kurtarmak için sonuç farklı oldukça akım içinde parlayan bendim ve yeteri kadar parlayamıyordum Kurtarmak için bütün isteğimi sevgiye de yükleyemezdim Ters köşe eden iyilik et iyilik gelsin başına kısmının karanlığındaydım Umursamayanları umursamak Cehennemin cennetinde cehenneme tekrar girmekti

Siyah Beyaz görselliğin kurtarışlarını hiç düşünmemiştim İradenin geçerli düşünme olasılığının olmadığı yerdeydim Bunun nedenlerini kimse tahmin dahi edemezdi Uçurum kenar ölüm zirvesinin geri dönüşü akıl oyunlarında bitiyordu İstedikleri yaşam infazının kurtuluşu Siyah Beyaz sınır çizgi ayarlarında gözlerimin ruhu onların gözlerindeydi Her sonun yeni başlangıcı hayatın nefesinde cehennemin cennetini sunuyordu Ölüm uçurum kenarlarına hiç gitmeseydim Siyah Beyaz ölümlerin olamayacağını biliyordum Ne kadar korkarsam korkayım Siyah Beyaz takipte onları terk etmem imkânsızdı Hayat size beklentilerinizin çok ötesinde saflığın fırtınasını getiriyordu Zamanı geçen umutların ümitsiz bekleyişlerinin kurtuluş ayarlarındaki mantıksızlık vücudumum hücrelerinde bilinmezlikler doluydu İnfazlar beni öldürmek için sınıyor yaşamların gülümsemesi yüzüme siniyordu Arkasından hiç atlamasaydım ölemeyeceğimi biliyordum Ne kadar çabalarsanız çabalayın Siyah Beyaz kimse göremez Kendimi kapana sıkışmış dipsiz kuyuların derinliklerinde hissediyordum Nefesim tükeninceye kadar koşup atlayacağım her uçurum hayat kurtarıyordu Rüyaların içinde koşmadığım labirent uçurumlar gerçekti Hiçbir şey korkunç planlarla karşılaşmak istemez Her şeyin sonuna doğru gelinmiş irade infazlarına bedenim seyirci kalamazdı