Siyah Ceketli Kadınlar — Hatice Tarkan Doğanay

Hatice Tarkan Doğanay şiirlerinde Baudelaire den bu yana uzanan varoluşçu edayı biraz da kadın kahraman kısvesine bu ru yerek yaklaşıyor Öncelikle çalışma tarzında her dizenin içini doldurarak hakkını vererek yu ru yen bir tempo gözlenmekte Yani şiir kurmasında boş alan bırakmadan yorgunluk göstermeden direnen bir işçi gibi Her canlı sırtından vurulacaktı derken onun çizdiği karanlık portrede biraz da bilgece bir esinti ile du nyaya karşı çıktığını gözlu yoruz Sonunda musalla taşından her şeyin saçma göru nmesine mezar taşım dikiliyor yaşarken misillemesine kadar hepsine uğramadan da geçemiyoruz Dediğim gibi bir sitem şiiri bu Umarsız ama boşuna çırpınmadığını kanıtlamak isteyen kadın tavrıyla Yaşadığı çukura cesaret göstermek istemi ortada Tanrım sertsin ve yıllardır yumuşamadın derken diğer şairlerden farklı bir noktaya ulaştığı da gözlenebilir Kitabın adı kadar dik bir tablo var karşımızda Siyah Ceketli Kadınlar da Doğanay baştan itibaren benden mutlu bir kadın portresi beklemeyin edasında İçi dolu ama umudunu kaybetmemiş dizeler hem de herkesten farklı bir sesle Hu seyin Peker