Sokağın Umudu — Erdoğan Baysal

Sokağın Umudu sürekli gördüğümüz kimi acıdığımız kimi burun kıvırdığmız sokak çocuklarının romanı Sokakların gecelerinde ateş üşür yalnızlıktan Aşklar üşür çaresizlikten Sokakların çocukları üşür herbiri ayrı kentlerden Okurken sen üşürsün Üşürken düşünürsün Umut yok mu İşte tam bu noktada yükselir gece ateşlerinin alevleri daha da parıldar gökteki yıldızlar ve aşk ateşi yakar tüm yüreğinin gözeneklerini Gün boyverir sokağın ucundan caddelere çıkar Yaşamak en örgütlü kavgadır sokakların karanlığında bile olsan Anlarsın ve yürürsün o kalabalıkların arasına Bir kibritte sen çakarsın karanlığa Sabahın ilk sevda kuşu gelir omuzlarına konar