Solbahar — Nihat Ekmekçibaşı

Kabullenilmiş vazgeçilmiş ve sessizlikle karşılanmış bir yaşam Ama şiir hâlâ soruyor dolaşıyor ve kendine bir yer arıyor Susmuşuk Çekilen denizin ıslak kumları üzerimizde Yalnızlık kendi anlamlarına kavuşmuş Yeis artık bir konuşma değil Susmuşuk