Somuncu Baba Aşkın Sırrı — Mahmut Ulu

Kalem aşkı yazdı Aşk ateşe yazdı Ey yolsuz menzillerin aşka talip yolcusu Aşk ayrılık mevsiminde gökyüzünden katre katre hüzün düşerken sevda tüten şehri sessizce terk edip sır olmaktır Aşk ne yaz ne kış Aşk mevsimsiz sevip zamansız ve mekânsız gitmektir Aşk sendeki seni ararken sensizlikte kaybolmaktır Aşk yolcusu zamansız ve mekânsız gidedursun aşksızlığın alıp başını gittiği bir zamanda zaman durmuştu Aşkın kefaretini ödeyip dünya sürgününü bitirenler sevda tüten iklimlerden sırrın geldiğini görünce sevgilinin selamıyla sükûn ediyordu Aşka aşk olsun muydu Aşka aşk olur muydu Aşk sır mıydı Aşkın sırrı olur muydu Aşk esrarın perdesini yüzüne çekince sır olmuştu Aşk dilden çıkmıştı Dil harfsiz kelimesiz söz olmuştu Şeyh Hamid i Veli bugün aşktı Sükûtu konuşturan nefesi kelimelere can veren dili aşk ile söyledi Aşktı beni benden eden aşktı beni ben eden Yandım Yakıldım Çamurdum can oldum Hamurdum nan oldum Yürek alevsiz yanar ocak ateşsiz Nan ı ateş pişirir insanı aşk Yandım Yakıldım Aktım Duruldum Ateştim Kor oldum Var idim yok oldum Aşk isterse zindan ışık aşk isterse sır ayan Ne ben varım ne sen Atarken sen atmadın O attı ayetinin sırrınca ben sadece hiçim Sadece bir hiç Yandım Yakıldım Öldüm Doğdum Zerreydim hiç oldum Aşktım Sır oldum Hak ile olmaktan hiç vazgeçmedim Vazgeçecek değilim Lakin sen vazgeç sırrı ayan etmekten Sorma Kimsin diye Ben sadece sırrım sadece sır