Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Silifkede Bireylerin Rolü Rifat Karaduman ve Lutfi Uğur — Merve Coşkun

Ortak tarihin atanın ve geçmişin insana bıraktığı kültürel miras değerli bir hazinedir İnsanlığın biriktirdiği kültürel yapı farklılık içindedir Bu farklılık ise küreselleşme ve modernleşme karşısında korunmak zorunda kalmaktadır Bu nedenle ulusal ve uluslararası çalışmalar hükümetler tarafından harekete geçirilmektedir UNESCO bünyesinde kabul edilen Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi bu girişimlerden biridir Bu kitap SOKÜM ün paydaşları arasında olan bireylerin rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır Bu amaç doğrultusunda kitapta Silifke kültürü için hizmetlerde bulunmuş iki örneklem kişinin hayatları ve halk bilimi alanına katkıları ortaya konulmaktadır Kitabın giriş bölümünde kuramsal çerçeve verilmektedir Kuramsal çerçeve öncelikle farklı araştırmacıların kültüre ait tanımları ile başlamaktadır Sonra Türk folklor tarihine bakılarak bir prototip olarak görülebilecek alaylı ve halk bilimi çalışmalarına hizmet edenler ile örneklem kişiler arasındaki ilişkiye değinilmektedir Ardından SOKÜM Sözleşmesine kadarki tarihî süreç ve paydaşlar arasındaki iş birliği vurgusu yer almaktadır Birinci bölümde araştırma sahası bilgileri SOKÜM ile ilişkisi kurularak verilmektedir ardından örneklem kişilerin Silifke de yaşayan çevresi ve iş birliği yaptıkları kaynak kişiler tarafından nasıl bir bakış açısıyla görüldüğü açıklanmaktadır İkinci bölümde literatür değerlendirmesi bulunmaktadır Literatür değerlendirmesinde SOKÜM bireysel paydaşlık ve Silifke halk kültürü üzerine yapılmış çalışmalar ele alınmaktadır Üçüncü bölümde Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasının önemi bu konuda Türkiye nin durumu ve katılım konuları ele alınmaktadır Dördüncü bölümde somut olmayan kültürel mirası koruma hususundaki paydaşlar ortaya konmakta beşinci bölümde ise söz konusu araştırmanın kapsam ve sınırlılığı bağlamında Silifke de yaşayan Rifat KARADUMAN ve Lutfi UĞUR ile görüşmeler ve elde edilen veriler yer almaktadır

Ortak tarihin atanın ve geçmişin insana bıraktığı kültürel miras değerli bir hazinedir İnsanlığın biriktirdiği kültürel yapı farklılık içindedir Bu farklılık ise küreselleşme ve modernleşme karşısında korunmak zorunda kalmaktadır Bu nedenle ulusal ve uluslararası çalışmalar hükümetler tarafından harekete geçirilmektedir UNESCO bünyesinde kabul edilen Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi bu girişimlerden biridir Bu kitap SOKÜM ün paydaşları arasında olan bireylerin rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır Bu amaç doğrultusunda kitapta Silifke kültürü için hizmetlerde bulunmuş iki örneklem kişinin hayatları ve halk bilimi alanına katkıları ortaya konulmaktadır Kitabın giriş bölümünde kuramsal çerçeve verilmektedir Kuramsal çerçeve öncelikle farklı araştırmacıların kültüre ait tanımları ile başlamaktadır Sonra Türk folklor tarihine bakılarak bir prototip olarak görülebilecek alaylı ve halk bilimi çalışmalarına hizmet edenler ile örneklem kişiler arasındaki ilişkiye değinilmektedir Ardından SOKÜM Sözleşmesine kadarki tarihî süreç ve paydaşlar arasındaki iş birliği vurgusu yer almaktadır Birinci bölümde araştırma sahası bilgileri SOKÜM ile ilişkisi kurularak verilmektedir ardından örneklem kişilerin Silifke de yaşayan çevresi ve iş birliği yaptıkları kaynak kişiler tarafından nasıl bir bakış açısıyla görüldüğü açıklanmaktadır İkinci bölümde literatür değerlendirmesi bulunmaktadır Literatür değerlendirmesinde SOKÜM bireysel paydaşlık ve Silifke halk kültürü üzerine yapılmış çalışmalar ele alınmaktadır Üçüncü bölümde Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasının önemi bu konuda Türkiye nin durumu ve katılım konuları ele alınmaktadır Dördüncü bölümde somut olmayan kültürel mirası koruma hususundaki paydaşlar ortaya konmakta beşinci bölümde ise söz konusu araştırmanın kapsam ve sınırlılığı bağlamında Silifke de yaşayan Rifat KARADUMAN ve Lutfi UĞUR ile görüşmeler ve elde edilen veriler yer almaktadır

Ortak tarihin atanın ve geçmişin insana bıraktığı kültürel miras değerli bir hazinedir İnsanlığın biriktirdiği kültürel yapı farklılık içindedir Bu farklılık ise küreselleşme ve modernleşme karşısında korunmak zorunda kalmaktadır Bu nedenle ulusal ve uluslararası çalışmalar hükümetler tarafından harekete geçirilmektedir UNESCO bünyesinde kabul edilen Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi bu girişimlerden biridir Bu kitap SOKÜM ün paydaşları arasında olan bireylerin rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır Bu amaç doğrultusunda kitapta Silifke kültürü için hizmetlerde bulunmuş iki örneklem kişinin hayatları ve halk bilimi alanına katkıları ortaya konulmaktadır Kitabın giriş bölümünde kuramsal çerçeve verilmektedir Kuramsal çerçeve öncelikle farklı araştırmacıların kültüre ait tanımları ile başlamaktadır Sonra Türk folklor tarihine bakılarak bir prototip olarak görülebilecek alaylı ve halk bilimi çalışmalarına hizmet edenler ile örneklem kişiler arasındaki ilişkiye değinilmektedir Ardından SOKÜM Sözleşmesine kadarki tarihî süreç ve paydaşlar arasındaki iş birliği vurgusu yer almaktadır Birinci bölümde araştırma sahası bilgileri SOKÜM ile ilişkisi kurularak verilmektedir ardından örneklem kişilerin Silifke de yaşayan çevresi ve iş birliği yaptıkları kaynak kişiler tarafından nasıl bir bakış açısıyla görüldüğü açıklanmaktadır İkinci bölümde literatür değerlendirmesi bulunmaktadır Literatür değerlendirmesinde SOKÜM bireysel paydaşlık ve Silifke halk kültürü üzerine yapılmış çalışmalar ele alınmaktadır Üçüncü bölümde Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasının önemi bu konuda Türkiye nin durumu ve katılım konuları ele alınmaktadır Dördüncü bölümde somut olmayan kültürel mirası koruma hususundaki paydaşlar ortaya konmakta beşinci bölümde ise söz konusu araştırmanın kapsam ve sınırlılığı bağlamında Silifke de yaşayan Rifat KARADUMAN ve Lutfi UĞUR ile görüşmeler ve elde edilen veriler yer almaktadır