Son Bahçeler — İrfan Yalçın

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız Tanıtım Bülteninden Sayfa Sayısı 128 Baskı Yılı 2014 Dili Türkçe Yayınevi Cumhuriyet Kitapları

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Bir yalnızlıklar toplamı Hüzün Evi Onlar ki her yerden gelip toplanmışlar son bahçelerde Yok etmeden önce gülünçleştiren doğanın geç çiçekleri olarak boy veriyorlar bir zamanlar çiçeğin içinden bakanlar Oğlunu asılmaktan kurtarmak için haykıran Bayan İp ölmeden toprağa girmiş Karikatür Adam Ölümün Ağzı Yorgun Sevda romanlarını yazmış yazarın annesi Bayan Öğretmen bir 8 Haziran günü öleceğini söyleyen yaşama ustası Albay yosun tutmuş İki Kız Kardeş vicdanı alınmış oğluna unutulmama mektupları yazan Bayan Gümüş bir cüce ıssız dağ yollarında bir tren istasyonuna gelin giden Bayan Kasımpatı avuçlarını göğe açıp bilmediği bir dilde her şey için tanrıya başvuran Bay Sakallı en sevdiği şey tokalaşmak olan Cabbar kırk altı kedisini bırakıp gelen ve hep onları konuşan Bayan Minnoş kızı Hicran ı yaralı bir hayvan gibi sesler çıkararak çağıran Bayan Çığlık ortalıkçı Menekşe Doktor ve Doktor un Bayanı Durmadan arayıp unutulmuş günler toplamaya çalışan insan posalarının birbirinden uzak yaşamlarının bu buluşma noktasında cıvıltısını yitiren gençlikleri boğulan umutları coşkulu hak arayışları kimsesiz kalışları insani yıkılışları ortak ölümleri yaralı bir ülkenin geçmişinden alıp evrensele mal edilişinin kıyaslanamaz anlatılışı Hüzün Evi Ama hüzün deyip geçme öyle doyum olmuyor bazısına

Bir yalnızlıklar toplamı Hüzün Evi Onlar ki her yerden gelip toplanmışlar son bahçelerde Yok etmeden önce gülünçleştiren doğanın geç çiçekleri olarak boy veriyorlar bir zamanlar çiçeğin içinden bakanlar Oğlunu asılmaktan kurtarmak için haykıran Bayan İp ölmeden toprağa girmiş Karikatür Adam Ölümün Ağzı Yorgun Sevda romanlarını yazmış yazarın annesi Bayan Öğretmen bir 8 Haziran günü öleceğini söyleyen yaşama ustası Albay yosun tutmuş İki Kız Kardeş vicdanı alınmış oğluna unutulmama mektupları yazan Bayan Gümüş bir cüce ıssız dağ yollarında bir tren istasyonuna gelin giden Bayan Kasımpatı avuçlarını göğe açıp bilmediği bir dilde her şey için tanrıya başvuran Bay Sakallı en sevdiği şey tokalaşmak olan Cabbar kırk altı kedisini bırakıp gelen ve hep onları konuşan Bayan Minnoş kızı Hicran ı yaralı bir hayvan gibi sesler çıkararak çağıran Bayan Çığlık ortalıkçı Menekşe Doktor ve Doktor un Bayanı Durmadan arayıp unutulmuş günler toplamaya çalışan insan posalarının birbirinden uzak yaşamlarının bu buluşma noktasında cıvıltısını yitiren gençlikleri boğulan umutları coşkulu hak arayışları kimsesiz kalışları insani yıkılışları ortak ölümleri yaralı bir ülkenin geçmişinden alıp evrensele mal edilişinin kıyaslanamaz anlatılışı Hüzün Evi Ama hüzün deyip geçme öyle doyum olmuyor bazısına

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Bir yalnızlıklar toplamı Hüzün Evi Onlar ki her yerden gelip toplanmışlar son bahçelerde Yok etmeden önce gülünçleştiren doğanın geç çiçekleri olarak boy veriyorlar bir zamanlar çiçeğin içinden bakanlar Oğlunu asılmaktan kurtarmak için haykıran Bayan İp ölmeden toprağa girmiş Karikatür Adam Ölümün Ağzı Yorgun Sevda romanlarını yazmış yazarın annesi Bayan Öğretmen bir 8 Haziran günü öleceğini söyleyen yaşama ustası Albay yosun tutmuş İki Kız Kardeş vicdanı alınmış oğluna unutulmama mektupları yazan Bayan Gümüş bir cüce ıssız dağ yollarında bir tren istasyonuna gelin giden Bayan Kasımpatı avuçlarını göğe açıp bilmediği bir dilde her şey için tanrıya başvuran Bay Sakallı en sevdiği şey tokalaşmak olan Cabbar kırk altı kedisini bırakıp gelen ve hep onları konuşan Bayan Minnoş kızı Hicran ı yaralı bir hayvan gibi sesler çıkararak çağıran Bayan Çığlık ortalıkçı Menekşe Doktor ve Doktor un Bayanı Durmadan arayıp unutulmuş günler toplamaya çalışan insan posalarının birbirinden uzak yaşamlarının bu buluşma noktasında cıvıltısını yitiren gençlikleri boğulan umutları coşkulu hak arayışları kimsesiz kalışları insani yıkılışları ortak ölümleri yaralı bir ülkenin geçmişinden alıp evrensele mal edilişinin kıyaslanamaz anlatılışı Hüzün Evi Ama hüzün deyip geçme öyle doyum olmuyor bazısına

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Bir yalnızlıklar toplamı Hüzün Evi Onlar ki her yerden gelip toplanmışlar son bahçelerde Yok etmeden önce gülünçleştiren doğanın geç çiçekleri olarak boy veriyorlar bir zamanlar çiçeğin içinden bakanlar Oğlunu asılmaktan kurtarmak için haykıran Bayan İp ölmeden toprağa girmiş Karikatür Adam Ölümün Ağzı Yorgun Sevda romanlarını yazmış yazarın annesi Bayan Öğretmen bir 8 Haziran günü öleceğini söyleyen yaşama ustası Albay yosun tutmuş İki Kız Kardeş vicdanı alınmış oğluna unutulmama mektupları yazan Bayan Gümüş bir cüce ıssız dağ yollarında bir tren istasyonuna gelin giden Bayan Kasımpatı avuçlarını göğe açıp bilmediği bir dilde her şey için tanrıya başvuran Bay Sakallı en sevdiği şey tokalaşmak olan Cabbar kırk altı kedisini bırakıp gelen ve hep onları konuşan Bayan Minnoş kızı Hicran ı yaralı bir hayvan gibi sesler çıkararak çağıran Bayan Çığlık ortalıkçı Menekşe Doktor ve Doktor un Bayanı Durmadan arayıp unutulmuş günler toplamaya çalışan insan posalarının birbirinden uzak yaşamlarının bu buluşma noktasında cıvıltısını yitiren gençlikleri boğulan umutları coşkulu hak arayışları kimsesiz kalışları insani yıkılışları ortak ölümleri yaralı bir ülkenin geçmişinden alıp evrensele mal edilişinin kıyaslanamaz anlatılışı Hüzün Evi Ama hüzün deyip geçme öyle doyum olmuyor bazısına

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız

Bir yalnızlıklar toplamı Hüzün Evi Onlar ki her yerden gelip toplanmışlar son bahçelerde Yok etmeden önce gülünçleştiren doğanın geç çiçekleri olarak boy veriyorlar bir zamanlar çiçeğin içinden bakanlar Oğlunu asılmaktan kurtarmak için haykıran Bayan İp ölmeden toprağa girmiş Karikatür Adam Ölümün Ağzı Yorgun Sevda romanlarını yazmış yazarın annesi Bayan Öğretmen bir 8 Haziran günü öleceğini söyleyen yaşama ustası Albay yosun tutmuş İki Kız Kardeş vicdanı alınmış oğluna unutulmama mektupları yazan Bayan Gümüş bir cüce ıssız dağ yollarında bir tren istasyonuna gelin giden Bayan Kasımpatı avuçlarını göğe açıp bilmediği bir dilde her şey için tanrıya başvuran Bay Sakallı en sevdiği şey tokalaşmak olan Cabbar kırk altı kedisini bırakıp gelen ve hep onları konuşan Bayan Minnoş kızı Hicran ı yaralı bir hayvan gibi sesler çıkararak çağıran Bayan Çığlık ortalıkçı Menekşe Doktor ve Doktor un Bayanı Durmadan arayıp unutulmuş günler toplamaya çalışan insan posalarının birbirinden uzak yaşamlarının bu buluşma noktasında cıvıltısını yitiren gençlikleri boğulan umutları coşkulu hak arayışları kimsesiz kalışları insani yıkılışları ortak ölümleri yaralı bir ülkenin geçmişinden alıp evrensele mal edilişinin kıyaslanamaz anlatılışı Hüzün Evi Ama hüzün deyip geçme öyle doyum olmuyor bazısına

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu Ve yolları burada kesişmiş değişik yörelerden değişik katmanlardan yaralı insanlar Bayan Kasımpatı Bayan Gümüş Karikatür Adam Cabbar Bay Sakallı Bayan Minnoş Bayan Çığlık Büyük Kız Kardeş Küçük Kız Kardeş Menekşe Bayan Cennet Bayan Öğretmen Bayan İp Benek Doktor Doktor un Bayanı Albay Her birinin öyküsü ayrı olsa da şu ya da bu biçimde ezilmiş yok edilmiş zavallı insanlardır hepsi İrfan Yalçın ustaca bir kurguyla kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor Ve yaralar deşildikçe yaralı bir ülke görünümü çıkıyor ortaya Yoğun bir anlatım şiirsel bir dil Elinizden bırakamayacak bir solukta okuyacaksınız