Son Cüret İmzalı — Yılmaz Özdil

İMZALI KİTAPLAR STOKLARLA SINIRLIDIR Şişli deki üç katlı pembe binanın perdeleri sıkı sıkıya kapalıydı Gaz lambasının cılız ışığı odayı hayal meyal aydınlatıyordu Altı kişiydiler Üzerine harita yayılmış masanın etrafında ayaktaydılar Talihsiz bir kuşağın çocuklarıydılar Hayat onları hep mecbur bırakmıştı Bıyıkları terlediğinden beri neredeyse bir gün olsun günyüzü görmemişlerdi Çanakkale den Trablus a Yemen den Sina ya Balkanlar dan Kafkaslar a vuruşmadıkları coğrafya kalmamıştı Ve neticede işte bu daracık odaya sıkışmışlardı Uzuuun uzun anlattığı haritadan başını kaldırdı Adeta nefes bile almayan arkadaşlarına baktı Ulusun kader anıydı Söylenecek ne varsa söylenmişti Söz bitmişti O çelik mavisi gözlerinde belli belirsiz bir keder bulutu dolaştı Vakit tamam dedi Umutsuz olmayacağız Uçurumun kenarındayız Bizi canlı canlı mezara atmak istiyorlar Son bir cüret belki kurtarabilir Anadolu ya geçiyoruz