Son İstanbul — Murathan Mungan

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben Tanıtım Bülteninden

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben Yayınevi METİS YAYINLARI Yazar MURATHAN MUNGAN

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son İstanbul du Bundan başka İstanbul yoktu Biliyordum Eski İstanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Ardıma döndüm Herkes bana bakıyordu Kapıdan çıkmıştım işte Herkesle yüzleşiyordum şimdi Bu hiçbir şey değil dedim İlk yangından artakalmıştım ben

Başımı çevirsem hemen ardımda onu görecektim Omuzunun arkasından annem bakacaktı Evin kapısından az sonra ben çıkacaktım Kalabalık aynı kalabalıktı Ve bu yanan artık son Istanbul du Bundan başka Istanbul yoktu Biliyordum Eski Istanbul un yangın seyretme meraklıları her yangına koşturan insanlar kendilerini yakmışlardı sonunda Tarih yanmıştı Herkes ilgiyle merakla bana bakıyor bir şeyler söylememi bekliyordu Kalabalığın arasından sıyrıldım birkaç adım öne çıktım Usulca başımdan kepimi aldım ve yanan alevlerin ta ortasına fırlattım Açılış Bölümü s 11 20 Bin yıldır saydam yüzümüzde ölümü seyrediyoruz Kımıltısız günler geçiyor bu sonsuz cam kovuklarda Bembeyaz gelinlikler gibiyiz Bembeyaz kefenler gibi Çevremizde ince bir halka zaman zaman ışıltısı göz alan ince çizgiler altın sarısı gelin telleri Kaç kuşak sahip çıktı bize Kaç kez büyük aynalı ceviz vitrinler camekânlar kaç yurtluk değiştirdik Ama hiç kullanılmadık hiç el değmedi bize Hiç yaşamadık Ne bir çorbanın sıcaklığını duydu mermer tenimiz ne de bir tatlının şerbetli lezzetini Öylece durduk Sonsuza bırakılmış bir çeyizdik biz En uzun yolculuğa çıktık yola çıktığımız yere bırakılarak Gece geç geldin dedi Afife Reşat