Son İstanbul Şiirleri — Ekrem Kaftan

Son İstanbul Şiirleri
Ekrem KaftanKityay
Son İstanbul Şiirleri
Ekrem KaftanGÜLİSTANBULFethini müjdelemiş cihâna gül İstanbulYollar açmış göklerde ezâna gül İstanbulGül müjdesi olmasa sevmezdim bunca seniDamla damla aşk veren hûbâna gül İstanbulOlmasaydı kubbeler yedi tepe üstündeVerir miydi râyiha her câna gül İstanbulGüneşe sorulsaydı arz da yer ister misin Güneş derdi ekilsin meydâna gül İstanbulKoynunda gül olmayan sular elbet ağlaşırYalvarır gece gündüz Yezdân a gül İstanbulHangi diyâr gül biten toprak kadar bahtiyârUnutturur mâzîyi zamâna gül İstanbulNe zaman gül yanında mehtâbı seyre çıksamFer verir mehtâb ile ummâna gül İstanbul

Kityay
GÜLİSTANBUL Fethini müjdelemiş cihâna gül İstanbul Yollar açmış göklerde ezâna gül İstanbul Gül müjdesi olmasa sevmezdim bunca seni Damla damla aşk veren hûbâna gül İstanbul Olmasaydı kubbeler yedi tepe üstünde Verir miydi râyiha her câna gül İstanbul Güneşe sorulsaydı arz da yer ister misin Güneş derdi ekilsin meydâna gül İstanbul Koynunda gül olmayan sular elbet ağlaşır Yalvarır gece gündüz Yezdân a gül İstanbul Hangi diyâr gül biten toprak kadar bahtiyâr Unutturur mâzîyi zamâna gül İstanbul Ne zaman gül yanında mehtâbı seyre çıksam Fer verir mehtâb ile ummâna gül İstanbul

Kityay
GÜLİSTANBULFethini müjdelemiş cihâna gül İstanbulYollar açmış göklerde ezâna gül İstanbulGül müjdesi olmasa sevmezdim bunca seniDamla damla aşk veren hûbâna gül İstanbulOlmasaydı kubbeler yedi tepe üstündeVerir miydi râyiha her câna gül İstanbulGüneşe sorulsaydı arz da yer ister misin Güneş derdi ekilsin meydâna gül İstanbulKoynunda gül olmayan sular elbet ağlaşırYalvarır gece gündüz Yezdân a gül İstanbulHangi diyâr gül biten toprak kadar bahtiyârUnutturur mâzîyi zamâna gül İstanbulNe zaman gül yanında mehtâbı seyre çıksamFer verir mehtâb ile ummâna gül İstanbul

Kityay
GÜLİSTANBUL Fethini müjdelemiş cihâna gül İstanbul Yollar açmış göklerde ezâna gül İstanbul Gül müjdesi olmasa sevmezdim bunca seni Damla damla aşk veren hûbâna gül İstanbul Olmasaydı kubbeler yedi tepe üstünde Verir miydi râyiha her câna gül İstanbul Güneşe sorulsaydı arz da yer ister misin Güneş derdi ekilsin meydâna gül İstanbul Koynunda gül olmayan sular elbet ağlaşır Yalvarır gece gündüz Yezdân a gül İstanbul Hangi diyâr gül biten toprak kadar bahtiyâr Unutturur mâzîyi zamâna gül İstanbul Ne zaman gül yanında mehtâbı seyre çıksam Fer verir mehtâb ile ummâna gül İstanbul