Son İsyancılar — Mehmet Güzel

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu Tanıtım Bülteninden

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu

Son kez baktı gökyüzüne Ay ara ara bulutların ardından bir çıkıp bir kayboluyordu Bir daha ayı göremeyecekti Seyid Bulutları yağmurun sesini insanı ıslatışını Munzur un o hırçın akan sesini Rüzgârın sesini Dağlardan akıp gelen yaban kekiği kokusunu dağ keçilerinin ardı sıra dizilerek dağın yamaçlarından yukarıya doğru yürüyüşlerini bir daha göremeyecekti Çocukluğu geldi aklına annesi sanki sesleniyordu ona Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Babası İbrahim Ağa nın o gür sesi kulaklarında çınladı atın üzerinde öylece heybetli tüfeği sırtında Ne de tatlıydı o çocukluk zamanları Boynunu ilmikten içeriye uzattı kendisini ayarladı tek ayağını kaldırıp diğer ayağıyla tabureyi itti Sağa sola doğru birkaç kez sallandı derken o çatırtı sesini kendisi de duydu Duyduğu son sesti bu Tanıtım Bülteninden