Son Küre — Erdem Ünlü

Ne kadar olduğunu bilemediği bir süredir boşluktaydı Hiçbir duyusu yoktu boşlukta olduğunu hissedecek kadar bile Yavaş yavaş geri dönmeye başladıklarında algılamıştı az önce hiçbir hissinin olmadığını Belki de doğum gibiydi bu yaşadığı deneyim Yeniden mi doğuyordu acaba Annesinin karnında mıydı Bir şeyin karnında gibiydi aslında ama birinin karnında olmak nasıldı onu bilmiyordu Birazdan hayata kavuşacaktı tüm hisleriyle beraber Nefes alıyor kalbi atıyordu Şimdi de kulağına birtakım sesler geliyordu Birisi yürüyordu ve bir kapı açıldı Görmek istedi Gözlerini açtı Karşısında bir kadın vardı iyice baktı yüzüne Einar Benim adım bu bir hayatım vardı diye düşündü Bizler insanlık olarak belirli bir seviyede tıkandığımızı ve daha fazla ilerleyemediğimizi düşünüyoruz Söylediklerimi yalnızca teknolojik ilerleyiş olarak algılama lütfen bunun yanında varlığımız da ilerlemiyor Duygularımız algılarımız düşünce şeklimiz Yani benliğimiz tıkanmış durumda Geçmişe baktığımızda insanlığın gelişiminin giderek hızlandığını biliyoruz Özellikle geçtiğimiz yüzyılda bunu konsantre biçimde gördük Fakat bulunduğumuz yüzyılda olduğumuz seviyede tıkanıp kaldık Geçmişte insanlığın bundan çok daha uzun süreler boyunca hiç ilerleme kat etmediği oldu Fakat bu yalnızca o dönem için kabul edilebilir bir durum Çünkü o zaman hâlk bir öncekine kıyasla daha sık gelişmiş oluyorduk Burada önemli olan attığımız gelişim adımlarının sıklığının asla azalmaması Şu an insanlığın yaşadığı ise yavaşlama ile ifade edilemez tamamen durmuş haldeyiz

Erdem Ünlü tarafından kaleme alınan Son Küre Elpis Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Son Küre Erdem Ünlü Kitap Özeti Ne kadar olduğunu bilemediği bir süredir boşluktaydı Hiçbir duyusu yoktu boşlukta olduğunu hissedecek kadar bile Yavaş yavaş geri dönmeye başladıklarında algılamıştı az önce hiçbir hissinin olmadığını Belki de doğum gibiydi bu yaşadığı deneyim Yeniden mi doğuyordu acaba Annesinin karnında mıydı Bir şeyin karnında gibiydi aslında ama birinin karnında olmak nasıldı onu bilmiyordu Birazdan hayata kavuşacaktı tüm hisleriyle beraber Nefes alıyor kalbi atıyordu Şimdi de kulağına birtakım sesler geliyordu Birisi yürüyordu ve bir kapı açıldı Görmek istedi Gözlerini açtı Karşısında bir kadın vardı iyice baktı yüzüne Einar Benim adım bu bir hayatım vardı diye düşündü Bizler insanlık olarak belirli bir seviyede tıkandığımızı ve daha fazla ilerleyemediğimizi düşünüyoruz Söylediklerimi yalnızca teknolojik ilerleyiş olarak algılama lütfen bunun yanında varlığımız da ilerlemiyor Duygularımız algılarımız düşünce şeklimiz Yani benliğimiz tıkanmış durumda Geçmişe baktığımızda insanlığın gelişiminin giderek hızlandığını biliyoruz Özellikle geçtiğimiz yüzyılda bunu konsantre biçimde gördük Fakat bulunduğumuz yüzyılda olduğumuz seviyede tıkanıp kaldık Geçmişte insanlığın bundan çok daha uzun süreler boyunca hiç ilerleme kat etmediği oldu Fakat bu yalnızca o dönem için kabul edilebilir bir durum Çünkü o zaman hâlk bir öncekine kıyasla daha sık gelişmiş oluyorduk Burada önemli olan attığımız gelişim adımlarının sıklığının asla azalmaması Şu an insanlığın yaşadığı ise yavaşlama ile ifade edilemez tamamen durmuş haldeyiz Yayınevi Elpis Yayınları Yazar Erdem Ünlü Sayfa 216 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 14 00x21 00 cm Basım Yılı Nisan 2020 Barkod 9786058007291 Kategori Edebiyat Kitapları Bilimkurgu Fantastik Roman

Ne kadar olduğunu bilemediği bir süredir boşluktaydı Hiçbir duyusu yoktu boşlukta olduğunu hissedecek kadar bile Yavaş yavaş geri dönmeye başladıklarında algılamıştı az önce hiçbir hissinin olmadığını Belki de doğum gibiydi bu yaşadığı deneyim Yeniden mi doğuyordu acaba Annesinin karnında mıydı Bir şeyin karnında gibiydi aslında ama birinin karnında olmak nasıldı onu bilmiyordu Birazdan hayata kavuşacaktı tüm hisleriyle beraber Nefes alıyor kalbi atıyordu Şimdi de kulağına birtakım sesler geliyordu Birisi yürüyordu ve bir kapı açıldı Görmek istedi Gözlerini açtı Karşısında bir kadın vardı iyice baktı yüzüne Einar Benim adım bu bir hayatım vardı diye düşündü Bizler insanlık olarak belirli bir seviyede tıkandığımızı ve daha fazla ilerleyemediğimizi düşünüyoruz Söylediklerimi yalnızca teknolojik ilerleyiş olarak algılama lütfen bunun yanında varlığımız da ilerlemiyor Duygularımız algılarımız düşünce şeklimiz Yani benliğimiz tıkanmış durumda Geçmişe baktığımızda insanlığın gelişiminin giderek hızlandığını biliyoruz Özellikle geçtiğimiz yüzyılda bunu konsantre biçimde gördük Fakat bulunduğumuz yüzyılda olduğumuz seviyede tıkanıp kaldık Geçmişte insanlığın bundan çok daha uzun süreler boyunca hiç ilerleme kat etmediği oldu Fakat bu yalnızca o dönem için kabul edilebilir bir durum Çünkü o zaman hâlk bir öncekine kıyasla daha sık gelişmiş oluyorduk Burada önemli olan attığımız gelişim adımlarının sıklığının asla azalmaması Şu an insanlığın yaşadığı ise yavaşlama ile ifade edilemez tamamen durmuş haldeyiz