Son Vuslat — İsmet Çallıbay

Gücü kalmamıştı Osman ın Kucağında çok sevdiği kadını vardı Kıyıdan önce uzaklara baktı sonra kanyonun derinlerine Yağmurun dökülüşüyle dumana kesmişti çevre Kanyonun karanlığına baktı tekrar Dimdik efsanevi bir heykel gibi başını son olarak gökyüzüne kaldırdı Sende mi Yoksa bizde mi dedi Kucağında Nermin ile bıraktı kendini uçurumun kenarından derin kanyona Hızla aşağı inerken bir şimşek çaktı yanı başında Bir gürültüyle sarsıldı etraf depremin ayak izleri yaklaştı O hızla uzaklaştı gitti Kanatlılar kanyonun üzerinde binlercesi dolanarak tavaf eder gibi döndüler İSMET ÇALLIBAY

Gücü kalmamıştı Osman ın Kucağında çok sevdiği kadını vardı Kıyıdan önce uzaklara baktı sonra kanyonun derinlerine Yağmurun dökülüşüyle dumana kesmişti çevre Kanyonun karanlığına baktı tekrar Dimdik efsanevi bir heykel gibi başını son olarak gökyüzüne kaldırdı Sende mi Yoksa bizde mi dedi Kucağında Nermin ile bıraktı kendini uçurumun kenarından derin kanyona Hızla aşağı inerken bir şimşek çaktı yanı başında Bir gürültüyle sarsıldı etraf depremin ayak izleri yaklaştı O hızla uzaklaştı gitti Kanatlılar kanyonun üzerinde binlercesi dolanarak tavaf eder gibi döndüler İSMET ÇALLIBAY